9.
Η ομιλία για τον Ουπασένα
39.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Τότε στον σεβάσμιο Ουπασένα Βανγκανταπούττα, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου:
«Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που ο Διδάσκαλός μου είναι ο Ευλογημένος, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος·
και αναχώρησα από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή σε μια καλά διδαγμένη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή·
και οι σύντροφοί μου στην άγια ζωή είναι ηθικοί, καλού χαρακτήρα·
και είμαι αυτός που εκπληρώνει την ηθική·
και είμαι καλά αυτοσυγκεντρωμένος, με πλήρως εστιασμένο νου·
και είμαι Άξιος, αυτός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές·
και έχω μεγάλη υπερφυσική δύναμη και μεγάλη επιρροή.
Εξαίρετη η ζωή μου, εξαίρετος ο θάνατός μου».
Τότε ο Ευλογημένος, αφού αντιλήφθηκε με τον νου τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Ουπασένα Βανγκανταπούττα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
αυτός πράγματι ο σοφός που έχει δει την κατάσταση, ανάμεσα στους θρηνούντες δεν θλίβεται.
εξαλείφθηκε η περιπλάνηση στον κύκλο των γεννήσεων, δεν υπάρχει γι' αυτόν επαναγέννηση». Ένατη.