10.
Η ομιλία για τον Ουντάγι
211.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σούμπα· Σετάκα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Σούμπα.
Τότε ο σεβάσμιος Ουντάγι πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ουντάγι είπε στον Ευλογημένο:
«Θαυμαστό, σεβάσμιε κύριε, εκπληκτικό, σεβάσμιε κύριε! Πόσο μεγάλη είναι σε μένα, σεβάσμιε κύριε, η αγάπη και ο σεβασμός και η ντροπή και ο ηθικός φόβος προς τον Ευλογημένο. Διότι εγώ, σεβάσμιε κύριε, πριν, όντας οικογενειάρχης, δεν εκτιμούσα τη Διδασκαλία, δεν εκτιμούσα την Κοινότητα. Έτσι εγώ λοιπόν, βλέποντας στον Ευλογημένο αγάπη και σεβασμό και ντροπή και ηθικό φόβο, αναχώρησα από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή. Σε μένα ο Ευλογημένος δίδαξε τη Διδασκαλία: "Έτσι είναι η ύλη, έτσι είναι η προέλευση της ύλης, έτσι είναι η πάροδος της ύλης· έτσι είναι το αίσθημα... κ.λπ... έτσι είναι η αντίληψη... έτσι είναι οι δραστηριότητες... έτσι είναι η συνείδηση, έτσι είναι η προέλευση της συνείδησης, έτσι είναι η πάροδος της συνείδησης'.
Έτσι εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, πηγαίνοντας σε άδεια οικία, εξετάζοντας αυτά τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης ανάποδα και μπροστά, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι: "αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος", γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι: "αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου", γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι: "αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου", γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι: "αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου". Η Διδασκαλία, σεβάσμιε κύριε, έχει συνειδητοποιηθεί πλήρως από εμένα, και η οδός έχει αποκτηθεί από εμένα· η οποία, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί από εμένα, θα με οδηγήσει, διαμένοντα με αυτόν τον τρόπο, σε εκείνη την κατάσταση, ώστε εγώ - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης" θα κατανοήσω.
Ο παράγοντας φώτισης της μνήμης, σεβάσμιε κύριε, έχει αποκτηθεί από εμένα, ο οποίος, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί από εμένα, θα με οδηγήσει, διαμένοντα με αυτόν τον τρόπο, σε εκείνη την κατάσταση, ώστε εγώ - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης" θα κατανοήσω... κ.λπ... Ο παράγοντας φώτισης της αταραξίας, σεβάσμιε κύριε, έχει αποκτηθεί από εμένα, ο οποίος, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί από εμένα, θα με οδηγήσει, διαμένοντα με αυτόν τον τρόπο, σε εκείνη την κατάσταση, ώστε εγώ - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης" θα κατανοήσω. Αυτή λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, η οδός έχει αποκτηθεί από εμένα, η οποία, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί από εμένα, θα με οδηγήσει, διαμένοντα με αυτόν τον τρόπο, σε εκείνη την κατάσταση, ώστε εγώ - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης" θα κατανοήσω».
«Καλώς, καλώς, Ουντάγι! Αυτή πράγματι η οδός έχει αποκτηθεί από σένα, Ουντάγι, η οποία, όταν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί από σένα, θα σε οδηγήσει, διαμένοντα με αυτόν τον τρόπο, σε εκείνη την κατάσταση, ώστε εσύ - "η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης" θα κατανοήσεις». Δέκατη.