9.
Η ομιλία του Βράχμα Τουρού
180.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ο μοναχός Κοκάλικα ήταν άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Τότε ο Τουρού, ο μεμονωμένος Βράχμα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον μοναχό Κοκάλικα·
αφού πλησίασε, στεκόμενος στον αέρα, είπε στον μοναχό Κοκάλικα:
«Κοκάλικα, απόκτησε πεποίθηση στον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα.
Ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα είναι ευπρεπείς».
«Ποιος είσαι εσύ, φίλε;»
«Εγώ είμαι ο Τουρού, ο μεμονωμένος Βράχμα».
«Δεν έχεις περιγραφεί εσύ, φίλε, από τον Ευλογημένο ως μη-επιστρέφων; Τότε γιατί ήρθες εδώ;
Δες πόσο έχεις σφάλει σε αυτό».
με το οποίο κόβει τον εαυτό του, ο ανόητος που λέει προσβλητικά λόγια.
ή αυτός που κατακρίνει τον αξιέπαινο·
αυτός συσσωρεύει με το στόμα του ατυχία,
με εκείνη την ατυχία δεν βρίσκει ευτυχία.
η απώλεια χρημάτων στα ζάρια·
ακόμη και με όλα μαζί με τον εαυτό του,
αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη ατυχία·
αυτός που μολύνει τον νου του απέναντι στους Καλότυχους.
και τριάντα έξι και πέντε αμπούντα·
αυτός που κατακρίνει τους ευγενείς πηγαίνει στην κόλαση,
κατευθύνοντας κακόβουλα την ομιλία και τον νου».