5.
Η ομιλία για την εξάσκηση
5.
«Όποιος, μοναχοί, μοναχός ή μοναχή αφού απαρνηθεί την εξάσκηση επιστρέφει σε κατώτερη ζωή, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή πέντε εύλογες επικρίσεις οδηγούν σε αξιόμεμπτες θέσεις.
Ποια πέντε;
Δεν είχες λοιπόν πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν είχες λοιπόν ντροπή στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν είχες λοιπόν ηθικό φόβο στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν είχες λοιπόν ενεργητικότητα στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν είχες λοιπόν σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις.
Όποιος, μοναχοί, μοναχός ή μοναχή αφού απαρνηθεί την εξάσκηση επιστρέφει σε κατώτερη ζωή, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή αυτές οι πέντε εύλογες επικρίσεις οδηγούν σε αξιόμεμπτες θέσεις.
«Όποιος, μοναχοί, μοναχός ή μοναχή μαζί με τον πόνο, μαζί με τη δυσαρέσκεια, με δακρυσμένο πρόσωπο κλαίγοντας, ασκεί την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή πέντε εύλογοι λόγοι επαίνου προκύπτουν. Ποια πέντε; Είχες λοιπόν πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις, είχες λοιπόν ντροπή στις καλές νοητικές καταστάσεις, είχες λοιπόν ηθικό φόβο στις καλές νοητικές καταστάσεις, είχες λοιπόν ενεργητικότητα στις καλές νοητικές καταστάσεις, είχες λοιπόν σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις. Όποιος, μοναχοί, μοναχός ή μοναχή μαζί με τον πόνο, μαζί με τη δυσαρέσκεια, με δακρυσμένο πρόσωπο κλαίγοντας, ασκεί την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, γι' αυτόν στην παρούσα ζωή αυτοί οι πέντε εύλογοι λόγοι επαίνου προκύπτουν». Πέμπτο.