10.
Η ομιλία για τη ζευγαρωτή πρακτική
170.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Εκεί ο σεβάσμιος Άναντα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Άναντα.
Ο σεβάσμιος Άναντα είπε αυτό:
«Όποιος λοιπόν, φίλοι, μοναχός ή μοναχή διακηρύσσει κοντά μου την επίτευξη της Αξιότητας, όλος αυτός το κάνει με τέσσερις οδούς, ή με κάποια από αυτές.
«Με ποιες τέσσερις; Εδώ, φίλοι, ένας μοναχός αναπτύσσει τον διορατικό διαλογισμό που προηγείται από τον ηρεμιστικό διαλογισμό. Σε αυτόν που αναπτύσσει τον διορατικό διαλογισμό που προηγείται από τον ηρεμιστικό διαλογισμό, η οδός γεννιέται. Αυτός ασκεί εκείνη την οδό, την αναπτύσσει, την καλλιεργεί. Σε αυτόν που ασκεί εκείνη την οδό, που την αναπτύσσει, που την καλλιεργεί, οι νοητικοί δεσμοί εγκαταλείπονται, οι υπολανθάνουσες τάσεις εξαφανίζονται.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός αναπτύσσει τον ηρεμιστικό διαλογισμό που προηγείται από τον διορατικό διαλογισμό. Σε αυτόν που αναπτύσσει τον ηρεμιστικό διαλογισμό που προηγείται από τον διορατικό διαλογισμό, η οδός γεννιέται. Αυτός ασκεί εκείνη την οδό, την αναπτύσσει, την καλλιεργεί. Σε αυτόν που ασκεί εκείνη την οδό, που την αναπτύσσει, που την καλλιεργεί, οι νοητικοί δεσμοί εγκαταλείπονται, οι υπολανθάνουσες τάσεις εξαφανίζονται.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός αναπτύσσει τον ηρεμιστικό και τον διορατικό διαλογισμό σε συνδυασμό. Σε αυτόν που αναπτύσσει τον ηρεμιστικό και τον διορατικό διαλογισμό σε συνδυασμό, η οδός γεννιέται. Αυτός ασκεί εκείνη την οδό, την αναπτύσσει, την καλλιεργεί. Σε αυτόν που ασκεί εκείνη την οδό, που την αναπτύσσει, που την καλλιεργεί, οι νοητικοί δεσμοί εγκαταλείπονται, οι υπολανθάνουσες τάσεις εξαφανίζονται.
«Επιπλέον, φίλοι, ο νους ενός μοναχού είναι συλληφθείς από ανησυχία σχετικά με τη Διδασκαλία. Έρχεται, φίλοι, ο καιρός που εκείνη η συνείδηση εσωτερικά σταθεροποιείται, καθησυχάζει, γίνεται πλήρως εστιασμένη, αυτοσυγκεντρώνεται. Σε αυτόν η οδός γεννιέται. Αυτός ασκεί εκείνη την οδό, την αναπτύσσει, την καλλιεργεί. Σε αυτόν που ασκεί εκείνη την οδό, που την αναπτύσσει, που την καλλιεργεί, οι νοητικοί δεσμοί εγκαταλείπονται, οι υπολανθάνουσες τάσεις εξαφανίζονται.
«Όποιος λοιπόν, φίλοι, μοναχός ή μοναχή διακηρύσσει κοντά μου την επίτευξη της Αξιότητας, όλος αυτός το κάνει με αυτές τις τέσσερις οδούς, ή με κάποια από αυτές». Δέκατη.