3.
Η ομιλία για τον κόσμο
134.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στον Ευλογημένο:
«Πόσοι, σεβάσμιε κύριε, νοητικοί παράγοντες του κόσμου όταν εγείρονται εγείρονται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή;»
«Τρεις, μεγάλε βασιλιά, νοητικοί παράγοντες του κόσμου όταν εγείρονται εγείρονται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή.
Ποιοι τρεις;
Η απληστία, μεγάλε βασιλιά, είναι νοητικός παράγοντας του κόσμου που όταν εγείρεται εγείρεται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή.
Το μίσος, μεγάλε βασιλιά, είναι νοητικός παράγοντας του κόσμου που όταν εγείρεται εγείρεται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή.
Η αυταπάτη, μεγάλε βασιλιά, είναι νοητικός παράγοντας του κόσμου που όταν εγείρεται εγείρεται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή.
Αυτοί, μεγάλε βασιλιά, είναι οι τρεις νοητικοί παράγοντες του κόσμου που όταν εγείρονται εγείρονται προς βλάβη, οδύνη και δυσάρεστη διαμονή».
Αυτά είπε... κ.λπ...
βλάπτουν, γεννημένα από τον εαυτό, όπως ο καρπός το μπαμπού με φλοιό ως ουσία».