Anuttariyasuttaṃ [AN 6.30, PTS 3.326–3.329]

10.

Η ομιλία για τα ανυπέρβλητα

30. «Αυτά τα έξι, μοναχοί, είναι ανυπέρβλητα πράγματα. Ποιες είναι οι έξι; Το ανυπέρβλητο της όρασης, το ανυπέρβλητο της ακοής, το ανυπέρβλητο του κέρδους, το ανυπέρβλητο της εξάσκησης, το ανυπέρβλητο της υπηρεσίας, το ανυπέρβλητο της ανάμνησης.

«Και ποιο είναι, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της όρασης; Εδώ, μοναχοί, κάποιος πηγαίνει να δει το κόσμημα του ελέφαντα, πηγαίνει να δει το κόσμημα του αλόγου, πηγαίνει να δει το κόσμημα του πολύτιμου λίθου, ή πηγαίνει να δει διάφορα πράγματα, ή πηγαίνει να δει έναν ασκητή ή βραχμάνο που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Υπάρχει αυτή, μοναχοί, η όραση· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτή όμως η όραση, μοναχοί, είναι κατώτερη, χωριάτικη, κοινή, μη ευγενής, μη επωφελής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, πηγαίνει να δει τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των οράσεων για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή το να πηγαίνει να δει τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της όρασης. Έτσι το ανυπέρβλητο της όρασης.

«Και πώς υπάρχει το ανυπέρβλητο της ακοής; Εδώ, μοναχοί, κάποιος πηγαίνει να ακούσει τον ήχο τυμπάνου, πηγαίνει να ακούσει τον ήχο βίνας, πηγαίνει να ακούσει τον ήχο τραγουδιού, ή πηγαίνει να ακούσει διάφορα πράγματα, ή πηγαίνει να ακούσει τη Διδασκαλία ενός ασκητή ή βραχμάνου που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Υπάρχει αυτή, μοναχοί, η ακοή· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτή όμως η ακοή, μοναχοί, είναι κατώτερη, χωριάτικη, κοινή, μη ευγενής, μη επωφελής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, πηγαίνει να ακούσει τη Διδασκαλία του Τατχάγκατα ή ενός μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των ακοών για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή το να πηγαίνει να ακούσει τη Διδασκαλία του Τατχάγκατα ή ενός μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της ακοής. Έτσι το ανυπέρβλητο της όρασης, το ανυπέρβλητο της ακοής.

«Και πώς υπάρχει το ανυπέρβλητο του κέρδους; Εδώ, μοναχοί, κάποιος αποκτά γιο, αποκτά σύζυγο, αποκτά πλούτο, ή αποκτά διάφορα κέρδη, ή αποκτά πίστη σε έναν ασκητή ή βραχμάνο που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Υπάρχει αυτό, μοναχοί, το κέρδος· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτό όμως το κέρδος, μοναχοί, είναι κατώτερο, χωριάτικο, κοινό, μη ευγενές, μη επωφελές, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, αποκτά πίστη στον Τατχάγκατα ή σε έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των κερδών για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή το να αποκτά πίστη στον Τατχάγκατα ή σε έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο του κέρδους. Έτσι το ανυπέρβλητο της όρασης, το ανυπέρβλητο της ακοής, το ανυπέρβλητο του κέρδους.

«Και πώς υπάρχει το ανυπέρβλητο της εξάσκησης; Εδώ, μοναχοί, κάποιος εξασκείται στους ελέφαντες, εξασκείται στα άλογα, εξασκείται στα άρματα, εξασκείται στο τόξο, εξασκείται στο ξίφος, ή εξασκείται σε διάφορα πράγματα, ή εξασκείται κοντά σε έναν ασκητή ή βραχμάνο που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Υπάρχει αυτή, μοναχοί, η εξάσκηση· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτή όμως η εξάσκηση, μοναχοί, είναι κατώτερη, χωριάτικη, κοινή, μη ευγενής, μη επωφελής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα εξασκεί την ανώτερη ηθική διαγωγή, εξασκεί την ανώτερη συνείδηση, εξασκεί την ανώτερη σοφία με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των εξασκήσεων για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα εξασκεί την ανώτερη ηθική διαγωγή, εξασκεί την ανώτερη συνείδηση, εξασκεί την ανώτερη σοφία, με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αφοσίωση, έχοντας πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της εξάσκησης. Έτσι το ανυπέρβλητο της όρασης, το ανυπέρβλητο της ακοής, το ανυπέρβλητο του κέρδους, το ανυπέρβλητο της εξάσκησης.

«Και πώς υπάρχει το ανυπέρβλητο της υπηρεσίας; Εδώ, μοναχοί, κάποιος υπηρετεί έναν πολεμιστή, υπηρετεί έναν βραχμάνο, υπηρετεί έναν οικοδεσπότη, ή υπηρετεί διάφορους, υπηρετεί έναν ασκητή ή βραχμάνο που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Αυτή, μοναχοί, είναι υπηρεσία· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτή όμως η υπηρεσία, μοναχοί, είναι κατώτερη, χυδαία, κοινή, μη ευγενής, ανώφελη, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, υπηρετεί τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αγάπη, που έχει πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των υπηρεσιών για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή υπηρετεί τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αγάπη, που έχει πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της υπηρεσίας. Έτσι το ανυπέρβλητο της όρασης, το ανυπέρβλητο της ακοής, το ανυπέρβλητο του κέρδους, το ανυπέρβλητο της εξάσκησης, το ανυπέρβλητο της υπηρεσίας.

«Και πώς υπάρχει το ανυπέρβλητο της ανάμνησης; Εδώ, μοναχοί, κάποιος αναθυμάται την απόκτηση γιου, αναθυμάται την απόκτηση συζύγου, αναθυμάται την απόκτηση πλούτου, ή αναθυμάται διάφορα κέρδη, αναθυμάται έναν ασκητή ή βραχμάνο που έχει λανθασμένες απόψεις και είναι λανθασμένα ασκούμενος. Αυτή, μοναχοί, είναι ανάμνηση· δεν λέω ότι δεν υπάρχει. Αυτή όμως η ανάμνηση, μοναχοί, είναι κατώτερη, χυδαία, κοινή, μη ευγενής, ανώφελη, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Όποιος όμως, μοναχοί, αναθυμάται τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αγάπη, που έχει πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη, αυτό είναι το ανυπέρβλητο, μοναχοί, μεταξύ των αναμνήσεων για τον εξαγνισμό των όντων, για την υπέρβαση της λύπης και του θρήνου, για την πάροδο του πόνου και της δυσαρέσκειας, για την επίτευξη της πραγματικής μεθόδου, για την πραγμάτωση του Νιμπάνα, δηλαδή αναθυμάται τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα με εδραιωμένη πίστη, με εδραιωμένη αγάπη, που έχει πάει αποκλειστικά, με πλήρη πίστη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το ανυπέρβλητο της ανάμνησης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα έξι ανυπέρβλητα πράγματα».