7.
Η ομιλία για το ασταθές
102.
«Βλέποντας αυτά τα έξι οφέλη, μοναχοί, είναι σωστό για έναν μοναχό να εδραιώσει την αντίληψη της παροδικότητας σε όλες τις δραστηριότητες χωρίς να θέτει όριο.
Ποια έξι;
'Όλες οι δραστηριότητες θα μου φανούν ασταθείς, ο νους μου δεν θα ευχαριστηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο, ο νους μου θα αποσυρθεί από ολόκληρο τον κόσμο, ο νους μου θα κλίνει προς τη Νιμπάνα, οι νοητικοί δεσμοί μου θα οδηγηθούν σε εγκατάλειψη, και θα είμαι προικισμένος με την ύψιστη ασκητική ζωή'.
Βλέποντας αυτά τα έξι οφέλη, μοναχοί, είναι σωστό για έναν μοναχό να εδραιώσει την αντίληψη της παροδικότητας σε όλες τις δραστηριότητες χωρίς να θέτει όριο».
Έβδομη.