7.
Η ομιλία για τον μη αγαπητό
87.
Εκεί ο Ευλογημένος, σχετικά με τον πεθαμένο μοναχό, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι δημιουργός νομικών υποθέσεων και δεν επαινεί την επίλυση νομικών υποθέσεων. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι δημιουργός νομικών υποθέσεων και δεν επαινεί την επίλυση νομικών υποθέσεων, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι πρόθυμος να εξασκηθεί και δεν επαινεί την ανάληψη της εξάσκησης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι πρόθυμος να εξασκηθεί και δεν επαινεί την ανάληψη της εξάσκησης, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει κακόβουλες επιθυμίες και δεν επαινεί την απομάκρυνση των επιθυμιών. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει κακόβουλες επιθυμίες και δεν επαινεί την απομάκρυνση των επιθυμιών, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι οργίλος και δεν επαινεί την απομάκρυνση της οργής. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι οργίλος και δεν επαινεί την απομάκρυνση της οργής, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι υποτιμητικός και δεν επαινεί την απομάκρυνση της περιφρόνησης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι υποτιμητικός και δεν επαινεί την απομάκρυνση της περιφρόνησης, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι δόλιος και δεν επαινεί την απομάκρυνση της δολιότητας. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι δόλιος και δεν επαινεί την απομάκρυνση της δολιότητας, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι απατηλός και δεν επαινεί την απομάκρυνση της απάτης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι απατηλός και δεν επαινεί την απομάκρυνση της απάτης, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν έχει τη φύση να εξετάζει τις υπερκόσμιες καταστάσεις και δεν επαινεί την εξέταση της Διδασκαλίας. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν έχει τη φύση να εξετάζει τις υπερκόσμιες καταστάσεις και δεν επαινεί την εξέταση της Διδασκαλίας, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι σε απομόνωση και δεν επαινεί την απομόνωση. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι σε απομόνωση και δεν επαινεί την απομόνωση, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι φιλόξενος προς τους συντρόφους στην άγια ζωή και δεν επαινεί τη φιλοξενία. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι φιλόξενος προς τους συντρόφους στην άγια ζωή και δεν επαινεί τη φιλοξενία, αυτός επίσης ο παράγοντας δεν οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Σε έναν τέτοιο, μοναχοί, μοναχό, αν και θα μπορούσε να εγερθεί έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι σύντροφοι στην άγια ζωή να με τιμούσαν, να με σέβονταν, να μου απέδιδαν ευλάβεια και να μου έδειχναν ευσέβεια', ωστόσο οι σύντροφοι στην άγια ζωή δεν τον τιμούν, δεν τον σέβονται, δεν του αποδίδουν ευλάβεια και δεν του δείχνουν ευσέβεια. Για ποιο λόγο; Διότι έτσι, μοναχοί, οι νοήμονες σύντροφοι στην άγια ζωή βλέπουν εκείνες τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις που δεν έχουν εγκαταλειφθεί.
«Όπως, μοναχοί, σε ένα ατίθασο άλογο, αν και θα μπορούσε να εγερθεί έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι άνθρωποι να με τοποθετούσαν σε θέση ευγενούς αλόγου, να με τάιζαν τροφή για ευγενές άλογο και να με περιποιούνταν με περιποίηση για ευγενές άλογο', ωστόσο οι άνθρωποι δεν το τοποθετούν σε θέση ευγενούς αλόγου, δεν το ταΐζουν τροφή για ευγενές άλογο και δεν το περιποιούνται με περιποίηση για ευγενές άλογο. Για ποιο λόγο; Διότι έτσι, μοναχοί, οι νοήμονες άνθρωποι βλέπουν εκείνες τις δολιότητες, τις απάτες, τις στρεβλότητες και τις ανειλικρίνειες που δεν έχουν εγκαταλειφθεί. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, σε έναν τέτοιο μοναχό, αν και θα μπορούσε να εγερθεί έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι σύντροφοι στην άγια ζωή να με τιμούσαν, να με σέβονταν, να μου απέδιδαν ευλάβεια και να μου έδειχναν ευσέβεια', ωστόσο οι σύντροφοι στην άγια ζωή δεν τον τιμούν, δεν τον σέβονται, δεν του αποδίδουν ευλάβεια και δεν του δείχνουν ευσέβεια. Για ποιο λόγο; Διότι έτσι, μοναχοί, οι νοήμονες σύντροφοι στην άγια ζωή βλέπουν εκείνες τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις που δεν έχουν εγκαταλειφθεί.
«Εδώ επίσης, μοναχοί, ένας μοναχός δεν δημιουργεί νομικές υποθέσεις και επαινεί την επίλυση νομικών υποθέσεων. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν δημιουργεί νομικές υποθέσεις και επαινεί την επίλυση νομικών υποθέσεων, αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι πρόθυμος να εξασκηθεί και επαινεί την ανάληψη της εξάσκησης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι πρόθυμος να εξασκηθεί και επαινεί την ανάληψη της εξάσκησης, αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει λίγες επιθυμίες και επαινεί την απομάκρυνση των πόθων. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει λίγες επιθυμίες και επαινεί την απομάκρυνση των πόθων, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς οργή και επαινεί την απομάκρυνση της οργής. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς οργή και επαινεί την απομάκρυνση της οργής, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς περιφρόνηση και επαινεί την απομάκρυνση της περιφρόνησης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς περιφρόνηση και επαινεί την απομάκρυνση της περιφρόνησης, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς δολιότητα και επαινεί την απομάκρυνση της δολιότητας. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς δολιότητα και επαινεί την απομάκρυνση της δολιότητας, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς απάτη και επαινεί την απομάκρυνση της απάτης. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι χωρίς απάτη και επαινεί την απομάκρυνση της απάτης, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει τη φύση να εξετάζει τις υπερκόσμιες καταστάσεις και επαινεί την εξέταση της Διδασκαλίας. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός έχει τη φύση να εξετάζει τις υπερκόσμιες καταστάσεις και επαινεί την εξέταση της Διδασκαλίας, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι σε απομόνωση και επαινεί την απομόνωση. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι σε απομόνωση και επαινεί την απομόνωση, αυτός επίσης ο παράγοντας... κ.λπ... οδηγεί στην ενότητα.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι φιλόξενος προς τους συντρόφους στην άγια ζωή και επαινεί τη φιλοξενία. Εφόσον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι φιλόξενος προς τους συντρόφους στην άγια ζωή και επαινεί τη φιλοξενία, αυτός επίσης ο παράγοντας οδηγεί στην αγάπη, στον σεβασμό, στην ανάπτυξη, στην ασκητική ζωή, στην ενότητα.
«Σε έναν τέτοιο μοναχό, μοναχοί, αν και δεν θα εγειρόταν έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι σύντροφοι στην άγια ζωή να με τιμούσαν, να με σέβονταν, να μου απέδιδαν ευλάβεια και να μου έδειχναν ευσέβεια', ωστόσο οι σύντροφοι στην άγια ζωή τον τιμούν, τον σέβονται, του αποδίδουν ευλάβεια και του δείχνουν ευσέβεια. Για ποιο λόγο; Διότι, μοναχοί, οι νοήμονες σύντροφοι στην άγια ζωή βλέπουν ότι εκείνες οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εγκαταλειφθεί.
«Όπως, μοναχοί, σε ένα καλό καθαρόαιμο άλογο αν και δεν θα εγειρόταν έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι άνθρωποι να με τοποθετούσαν στη θέση καθαρόαιμου, να με τάιζαν με τροφή καθαρόαιμου και να με περιποιούνταν με περιποίηση καθαρόαιμου', ωστόσο οι άνθρωποι τον τοποθετούν στη θέση καθαρόαιμου, τον ταΐζουν με τροφή καθαρόαιμου και τον περιποιούνται με περιποίηση καθαρόαιμου. Για ποιο λόγο; Διότι, μοναχοί, οι νοήμονες άνθρωποι βλέπουν ότι εκείνες οι δολιότητες, απάτες, στρεβλότητες και ανειλικρίνειες έχουν εγκαταλειφθεί.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, σε έναν τέτοιο μοναχό αν και δεν θα εγειρόταν έτσι επιθυμία - 'Αχ, μακάρι οι σύντροφοι στην άγια ζωή να με τιμούσαν, να με σέβονταν, να μου απέδιδαν ευλάβεια και να μου έδειχναν ευσέβεια', ωστόσο οι σύντροφοι στην άγια ζωή τον τιμούν, τον σέβονται, του αποδίδουν ευλάβεια και του δείχνουν ευσέβεια. Για ποιο λόγο; Διότι, μοναχοί, οι νοήμονες σύντροφοι στην άγια ζωή βλέπουν ότι εκείνες οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εγκαταλειφθεί.» Έβδομη.