3.
Η ομιλία για τη χελώνα
159.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ...
για το επίτευγμα.
Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, σε κάποια λίμνη νερού μια μεγάλη οικογένεια χελωνών κατοικούσε για πολύ καιρό.
Τότε, μοναχοί, κάποια χελώνα είπε σε κάποια άλλη χελώνα:
"Μην πας, αγαπητέ χελώνα, σε εκείνη την περιοχή".
Πήγε όμως, μοναχοί, εκείνη η χελώνα σε εκείνη την περιοχή.
Εκείνη ο κυνηγός την τρύπησε με την παγίδα.
Τότε, μοναχοί, εκείνη η χελώνα πλησίασε εκείνη τη χελώνα.
Είδε, μοναχοί, εκείνη η χελώνα την άλλη χελώνα να έρχεται από μακριά.
Αφού την είδε, είπε σε εκείνη τη χελώνα:
"Μήπως εσύ, αγαπητέ χελώνα, δεν πήγες σε εκείνη την περιοχή;"
"Πήγα πράγματι εγώ, αγαπητέ χελώνα, σε εκείνη την περιοχή".
"Μήπως όμως είσαι, αγαπητέ χελώνα, ατραυμάτιστη και αβλαβής;"
"Είμαι πράγματι ατραυμάτιστη, αγαπητέ χελώνα, αβλαβής, αλλά υπάρχει αυτό το σκοινάκι που με ακολουθεί από κοντά".
"Πράγματι είσαι, αγαπητέ χελώνα, τραυματισμένη, πράγματι βλαμμένη.
Με αυτό το σκοινάκι, αγαπητέ χελώνα, οι πατέρες και οι παππούδες σου έπεσαν σε συμφορά, έπεσαν σε καταστροφή.
Πήγαινε τώρα εσύ, αγαπητέ χελώνα, δεν είσαι πλέον δική μας".
«Κυνηγός, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του Μάρα του πονηρού. Παγίδα, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του υλικού κέρδους, της τιμής και της φήμης. Σκοινάκι, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία της απόλαυσης και του πάθους. Όποιος, μοναχοί, μοναχός απολαμβάνει και επιθυμεί το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη - αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός προσκολλημένος στην παγίδα, έχει περιπέσει σε συμφορά, έχει περιπέσει σε καταστροφή, είναι υποχείριο του πονηρού. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Τρίτη.