0 results
Consulting the Commentaries and Subcommentaries for this passage...
5.
Η ομιλία για την υπέρτατη οκτάδα
803.
Διαμένοντας στις απόψεις θεωρώντας «αυτό είναι το υπέρτατο», ό,τι το πλάσμα θέτει ως ανώτερο στον κόσμο·
Όλους τους άλλους από αυτό τους αποκαλεί «κατώτεροι», για αυτό δεν έχει ξεπεράσει τις αντιδικίες.
804.
Όποιο όφελος βλέπει στον εαυτό του, στο ορατό, το ακουστό, την ηθική και την ασκητική πρακτική ή το αισθητό·
αυτό ακριβώς αφού προσκολληθεί εκεί, βλέπει όλα τα άλλα ως κατώτερα.
805.
Αυτό επίσης νοητικό κόμβο οι επιδέξιοι λένε, όταν ο εξαρτώμενος βλέπει τον άλλον ως κατώτερο·
Γι' αυτό λοιπόν το ιδωμένο ή το ακουσμένο ή το αισθητό, ή τους ηθικούς κανόνες και αυστηρότητες ο μοναχός δεν πρέπει να εξαρτάται.
806.
Ούτε άποψη στον κόσμο θα σχημάτιζε, είτε με τη γνώση είτε με την ηθική και τις ασκητικές πρακτικές·
Δεν θα παρουσίαζε τον εαυτό του ως ίσο, δεν θα φανταζόταν ότι είναι κατώτερος ή ακόμη και ανώτερος.
807.
Έχοντας εγκαταλείψει τον εαυτό, μη προσκολλώμενος, αυτός ούτε στη γνώση δημιουργεί εξάρτηση·
Αυτός πράγματι μεταξύ των διχασμένων δεν ακολουθεί ομάδα, ούτε σε καμία άποψη επιστρέφει.
808.
Σε όποιον δεν υπάρχει εδώ φιλοδοξία και για τα δύο άκρα, για ύπαρξη ή μη ύπαρξη εδώ ή εκεί·
δεν υπάρχουν σε αυτόν καθόλου κατοικίες, αφού αποφασίζοντας στις διδασκαλίες αυτό που έχει υιοθετηθεί.
809.
Γι' αυτόν εδώ στο ορατό ή στο ακουστό ή στο αισθητό, δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή επινοημένη αντίληψη·
Αυτόν τον βραχμάνο που δεν προσκολλάται σε άποψη, με τι θα τον χαρακτήριζε κανείς εδώ στον κόσμο;
810.
Δεν σχηματίζουν απόψεις, δεν προτιμούν, ούτε διδασκαλίες από αυτούς δεν είναι αποδεκτές·
ο βραχμάνος δεν χρειάζεται καθοδήγηση μέσω ηθικής και ασκητικών πρακτικών, αυτός που έχει υπερβεί δεν επιστρέφει, τέτοιος είναι.
Τέλος της ομιλίας για την υπέρτατη οκτάδα, πέμπτη.
×
Error: Contact form not found.
×
Add notes for personal use
