1.
Η ομιλία για τον βράχο
147.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος καθόταν στο ύπαιθρο στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας, και ο ουρανός έσταζε σταγόνα σταγόνα.
Τότε ο Μάρα ο Κακός, θέλοντας να προκαλέσει στον Ευλογημένο φόβο, τρόμο και ανατριχίλα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, έσπασε μεγάλους βράχους όχι μακριά από τον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας «αυτός είναι ο Μάρα ο Κακός», απευθύνθηκε στον Μάρα τον Κακό με στίχο:
«Ακόμη κι αν ολόκληρο το Γκιτζτζακούτα σείσεις·
δεν υπάρχει διαταραχή για τους ορθά απελευθερωμένους Βούδες».
Τότε ο Μάρα ο Κακός, «με γνωρίζει ο Ευλογημένος, με γνωρίζει ο Καλότυχος», δυστυχισμένος και καταθλιμμένος εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.