9.
Η ομιλία για τον διδάσκαλο της Διδασκαλίας
139.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτοί οι τέσσερις διδάσκαλοι της Διδασκαλίας.
Ποιοι τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, κάποιος διδάσκαλος της Διδασκαλίας μιλάει λίγο και ασυνάρτητα·
και η ακολουθία του δεν είναι επιδέξια ως προς το συνάρτητο και το ασυνάρτητο.
Ένας τέτοιος, μοναχοί, διδάσκαλος της Διδασκαλίας σε μια τέτοια ακολουθία θεωρείται ακριβώς ως διδάσκαλος της Διδασκαλίας.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιος διδάσκαλος της Διδασκαλίας μιλάει λίγο και συνάρτητα· και η ακολουθία του είναι επιδέξια ως προς το συνάρτητο και το ασυνάρτητο. Ένας τέτοιος, μοναχοί, διδάσκαλος της Διδασκαλίας σε μια τέτοια ακολουθία θεωρείται ακριβώς ως διδάσκαλος της Διδασκαλίας.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιος διδάσκαλος της Διδασκαλίας μιλάει πολύ και ασυνάρτητα· και η ακολουθία του δεν είναι επιδέξια ως προς το συνάρτητο και το ασυνάρτητο. Ένας τέτοιος, μοναχοί, διδάσκαλος της Διδασκαλίας σε μια τέτοια ακολουθία θεωρείται ακριβώς ως διδάσκαλος της Διδασκαλίας.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιος διδάσκαλος της Διδασκαλίας μιλάει πολύ και συνάρτητα· και η ακολουθία του είναι επιδέξια ως προς το συνάρτητο και το ασυνάρτητο. Ένας τέτοιος, μοναχοί, διδάσκαλος της Διδασκαλίας σε μια τέτοια ακολουθία θεωρείται ακριβώς ως διδάσκαλος της Διδασκαλίας. Αυτοί, μοναχοί, είναι οι τέσσερις διδάσκαλοι της Διδασκαλίας». Ένατη.