6.
Η ομιλία για τον γιο του Ασιμπάντακα
358.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Ναλάντα, στο άλσος μανγκοδέντρων του Παβάρικα.
Τότε ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο:
«Οι βραχμάνοι, σεβάσμιε κύριε, από τις δυτικές χώρες, που κρατούν δοχεία νερού, που φορούν γιρλάντες από φύκια, που βυθίζονται στο νερό, που υπηρετούν τη φωτιά.
Αυτοί τον νεκρό, τον πεθαμένο, τον ανυψώνουν λέγεται, τον ενημερώνουν λέγεται, τον εισάγουν στον ευδαιμονικό κόσμο λέγεται.
Ο Ευλογημένος όμως, σεβάσμιε κύριε, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, είναι ικανός να κάνει έτσι ώστε όλος ο κόσμος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο;»
«Τότε λοιπόν, αρχηγέ του χωριού, θα σε ρωτήσω κάτι σχετικά με αυτό.
Όπως σου αρέσει, έτσι να απαντήσεις».
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, ας υποθέσουμε ότι υπήρχε εδώ ένας άνθρωπος που σκοτώνει έμβια όντα, που παίρνει αυτό που δεν του έχει δοθεί, που συμπεριφέρεται λανθασμένα στις αισθησιακές ηδονές, που λέει ψέματα, που μιλάει διχαστικά, που μιλάει σκληρά, που φλυαρεί, που είναι πλεονέκτης, που έχει κακόβουλο νου, που έχει λανθασμένες απόψεις. Αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Αυτός ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο ας επαναγεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο". Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, θα μπορούσε άραγε εκείνος ο άνθρωπος εξαιτίας της παράκλησης του μεγάλου πλήθους ανθρώπων ή εξαιτίας του επαίνου ή εξαιτίας του περιτριγυρίσματος με ενωμένες παλάμες, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Όπως, αρχηγέ του χωριού, ένας άνθρωπος θα έριχνε έναν μεγάλο βράχο σε μια βαθιά λίμνη νερού. Αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Ανάδυσε, αγαπητέ βράχε, επίπλευσε, αγαπητέ βράχε, επίπλευσε στη στεριά, αγαπητέ βράχε". Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, θα μπορούσε άραγε εκείνος ο βράχος εξαιτίας της παράκλησης του μεγάλου πλήθους ανθρώπων ή εξαιτίας του επαίνου ή εξαιτίας του περιτριγυρίσματος με ενωμένες παλάμες να αναδυθεί ή να επιπλεύσει ή να επιπλεύσει στη στεριά;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Ακριβώς έτσι, αρχηγέ του χωριού, εκείνος ο άνθρωπος που σκοτώνει έμβια όντα, που παίρνει αυτό που δεν του έχει δοθεί, που συμπεριφέρεται λανθασμένα στις αισθησιακές ηδονές, που λέει ψέματα, που μιλάει διχαστικά, που μιλάει σκληρά, που φλυαρεί, που είναι πλεονέκτης, που έχει κακόβουλο νου, που έχει λανθασμένες απόψεις. Ακόμη κι αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Αυτός ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο ας επαναγεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο", ωστόσο εκείνος ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόταν στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση.
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, ας υποθέσουμε ότι υπήρχε εδώ ένας άνθρωπος που απέχει από τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά, απέχει από την ψευδολογία, απέχει από τη διχαστική ομιλία, απέχει από τη σκληρή ομιλία, απέχει από τη φλυαρία, δεν είναι πλεονέκτης, δεν έχει κακόβουλο νου, έχει ορθή άποψη. Αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Αυτός ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο ας επαναγεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση". Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, θα μπορούσε άραγε εκείνος ο άνθρωπος εξαιτίας της παράκλησης του μεγάλου πλήθους ανθρώπων ή εξαιτίας του επαίνου ή εξαιτίας του περιτριγυρίσματος με ενωμένες παλάμες, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Όπως, αρχηγέ του χωριού, ένας άνθρωπος αφού βύθιζε ένα δοχείο με βουτυρέλαιο ή ένα δοχείο με λάδι σε μια βαθιά λίμνη νερού, θα το έσπαγε. Εκεί ό,τι θα ήταν χαλίκι ή κεραμικό, αυτό θα πήγαινε προς τα κάτω· και ό,τι θα ήταν εκεί βουτυρέλαιο ή λάδι, αυτό θα πήγαινε προς τα πάνω. Αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Βυθίσου, αγαπητό βουτυρέλαιο, καταβυθίσου, αγαπητό βουτυρέλαιο, πήγαινε κάτω, αγαπητό βουτυρέλαιο". Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, θα μπορούσε άραγε εκείνο το βουτυρέλαιο εξαιτίας της παράκλησης του μεγάλου πλήθους ανθρώπων ή εξαιτίας του επαίνου ή εξαιτίας του περιτριγυρίσματος με ενωμένες παλάμες να βυθιστεί ή να καταβυθιστεί ή να πάει κάτω;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Ακριβώς έτσι, αρχηγέ του χωριού, εκείνος ο άνθρωπος που απέχει από τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά, απέχει από την ψευδολογία, απέχει από τη διχαστική ομιλία, απέχει από τη σκληρή ομιλία, απέχει από τη φλυαρία, δεν είναι πλεονέκτης, δεν έχει κακόβουλο νου, έχει ορθή άποψη, ακόμη κι αν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, αφού συγκεντρωνόταν και συναθροιζόταν, τον παρακαλούσε, τον επαινούσε, τον περιτριγύριζε με ενωμένες παλάμες - "Αυτός ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο ας επαναγεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση", ωστόσο εκείνος ο άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόταν στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Έκτο.