11.
Η ομιλία για το σημάδι
103.
«Από έναν μοναχό αφοσιωμένο στην ανώτερη συνείδηση, μοναχοί, τρία σημάδια πρέπει κατά καιρούς να στρέφει την προσοχή του -
κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αταραξίας.
Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να οδηγούσε σε οκνηρία.
Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να οδηγούσε σε ανησυχία.
Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της αταραξίας, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να μην αυτοσυγκεντρωνόταν ορθά για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών.
Όταν όμως, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αταραξίας, αυτή η συνείδηση γίνεται μαλακή και εύπλαστη και φωτεινή, και δεν είναι εύθραυστη, αυτοσυγκεντρώνεται ορθά για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών.
«Όπως, μοναχοί, ένας χρυσοχόος ή ο μαθητευόμενος χρυσοχόου θα ετοίμαζε ένα χωνευτήριο, αφού ετοίμαζε το χωνευτήριο θα άναβε το στόμιο του χωνευτηρίου, αφού άναβε το στόμιο του χωνευτηρίου, αφού έπαιρνε τον χρυσό με τσιμπίδα θα τον έβαζε στο στόμιο του χωνευτηρίου, αφού τον έβαζε στο στόμιο του χωνευτηρίου, κατά καιρούς τον φυσά, κατά καιρούς τον ραντίζει με νερό, κατά καιρούς τον παρατηρεί με αταραξία. Αν, μοναχοί, ο χρυσοχόος ή ο μαθητευόμενος χρυσοχόου αυτόν τον χρυσό τον φυσούσε εντελώς, υπάρχει δυνατότητα αυτός ο χρυσός να καιγόταν. Αν, μοναχοί, ο χρυσοχόος ή ο μαθητευόμενος χρυσοχόου αυτόν τον χρυσό τον ράντιζε εντελώς με νερό, υπάρχει δυνατότητα αυτός ο χρυσός να έσβηνε. Αν, μοναχοί, ο χρυσοχόος ή ο μαθητευόμενος χρυσοχόου αυτόν τον χρυσό τον παρατηρούσε εντελώς με αταραξία, υπάρχει δυνατότητα αυτός ο χρυσός να μην ωρίμαζε σωστά. Όταν όμως, μοναχοί, ο χρυσοχόος ή ο μαθητευόμενος χρυσοχόου αυτόν τον χρυσό κατά καιρούς τον φυσά, κατά καιρούς τον ραντίζει με νερό, κατά καιρούς τον παρατηρεί με αταραξία, αυτός ο χρυσός γίνεται μαλακός και εύπλαστος και φωτεινός, και δεν είναι εύθραυστος, κατορθώνει σωστά την εργασία. Και όποιο είδος κοσμήματος επιθυμεί - είτε κορδέλα, είτε σκουλαρίκι, είτε περιδέραιο, είτε χρυσή αλυσίδα - αυτό το όφελος το βιώνει.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, από έναν μοναχό αφοσιωμένο στην ανώτερη συνείδηση τρία σημάδια πρέπει κατά καιρούς να στρέφει την προσοχή του - κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, κατά καιρούς πρέπει να στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αταραξίας. Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να οδηγούσε σε οκνηρία. Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να οδηγούσε σε ανησυχία. Αν, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση έστρεφε την προσοχή του εντελώς μόνο στο σημάδι της αταραξίας, υπάρχει δυνατότητα αυτή η συνείδηση να μην αυτοσυγκεντρωνόταν ορθά για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Όταν όμως, μοναχοί, ένας μοναχός αφοσιωμένος στην ανώτερη συνείδηση κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αυτοσυγκέντρωσης, κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της διαρκούς προσπάθειας, κατά καιρούς στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αταραξίας, αυτή η συνείδηση γίνεται μαλακή και εύπλαστη και φωτεινή, και δεν είναι εύθραυστη, αυτοσυγκεντρώνεται ορθά για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών. Και προς όποια νοητική κατάσταση πρέπει να πραγματοποιηθεί με άμεση γνώση στρέφει τον νου για την πραγματοποίηση με άμεση γνώση, εκεί ακριβώς επιτυγχάνει την ικανότητα να το βιώσει άμεσα, όταν υπάρχει η βάση της μνήμης.
«Αυτός αν επιθυμεί - "να βιώσω πολλά είδη υπερφυσικής δύναμης... κ.λπ... με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, να παραμένω", εκεί ακριβώς επιτυγχάνει την ικανότητα να το βιώσει άμεσα, όταν υπάρχει η βάση της μνήμης». Ενδέκατη.