1.
Η ομιλία για τους Σεκταριστικές και λοιπά
62.
«Αυτές οι τρεις, μοναχοί, είναι οι βάσεις των αιρετικών που, όταν εξετάζονται από σοφούς, όταν διερευνώνται, όταν νουθετούνται, ακόμη και πηγαίνοντας στο έπακρο, καταλήγουν στη μη-πράξη.
Ποια τρία;
Υπάρχουν, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη -
'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν'.
Υπάρχουν, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη -
'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο'.
Υπάρχουν, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη -
'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη'.
«Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, εκείνοι οι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη - 'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν', αφού τους πλησιάζω, λέω έτσι - "είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι εσείς οι σεβάσμιοι λέτε έτσι και έχετε τέτοια άποψη - ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν;" Και αυτοί, όταν τους ρωτώ έτσι, παραδέχονται "ναι". Τότε εγώ λέω έτσι - "τότε, σεβάσμιοι, αυτοί που σκοτώνουν έμβια όντα θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί που παίρνουν το μη δοσμένο θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί που δεν ασκούν την άγια ζωή θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, οι ψεύτες θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί που μιλούν διχαστικά θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί που μιλούν σκληρά θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί που φλυαρούν θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, οι πλεονέκτες θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί με κακόβουλο νου θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν, αυτοί με λανθασμένες απόψεις θα είναι εξαιτίας όσων διαπράχθηκαν στο παρελθόν".
«Για αυτούς όμως, μοναχοί, που επιστρέφουν σε όσα διαπράχθηκαν στο παρελθόν ως ουσιώδη, δεν υπάρχει θέληση ή προσπάθεια ή 'αυτό πρέπει να γίνει' ή 'αυτό δεν πρέπει να γίνει'. Έτσι, όταν το τι πρέπει να γίνει και τι δεν πρέπει να γίνει δεν βρίσκεται ως αληθινό και σταθερό, για αυτούς που διαμένουν επιλήσμονες και χωρίς προστασία, δεν υπάρχει ατομικά εύλογος ισχυρισμός ασκητή. Αυτή, μοναχοί, είναι η πρώτη εύλογη αναίρεσή μου σε εκείνους τους ασκητές και βραχμάνους που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη.
«Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, εκείνοι οι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη - 'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο', αφού τους πλησιάζω, λέω έτσι - "είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι εσείς οι σεβάσμιοι λέτε έτσι και έχετε τέτοια άποψη - ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο;" Και αυτοί, όταν τους ρωτώ έτσι, παραδέχονται "ναι". Τότε εγώ λέω έτσι - "τότε, σεβάσμιοι, αυτοί που σκοτώνουν έμβια όντα θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί που παίρνουν το μη δοσμένο θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί που δεν ασκούν την άγια ζωή θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, οι ψεύτες θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί που μιλούν διχαστικά θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί που μιλούν σκληρά θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί που φλυαρούν θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, οι πλεονέκτες θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί με κακόβουλο νου θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο, αυτοί με λανθασμένες απόψεις θα είναι εξαιτίας της δημιουργίας από έναν κύριο".
«Για αυτούς όμως, μοναχοί, που επιστρέφουν στη δημιουργία από έναν κύριο ως ουσιώδη, δεν υπάρχει θέληση ή προσπάθεια ή 'αυτό πρέπει να γίνει' ή 'αυτό δεν πρέπει να γίνει'. Έτσι, όταν το τι πρέπει να γίνει και τι δεν πρέπει να γίνει δεν βρίσκεται ως αληθινό και σταθερό, για αυτούς που διαμένουν επιλήσμονες και χωρίς προστασία, δεν υπάρχει ατομικά εύλογος ισχυρισμός ασκητή. Αυτή, μοναχοί, είναι η δεύτερη εύλογη αναίρεσή μου σε εκείνους τους ασκητές και βραχμάνους που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη.
«Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, εκείνοι οι ασκητές και βραχμάνοι που λένε έτσι και έχουν τέτοια άποψη - 'ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη', αφού τους πλησιάζω, λέω έτσι - "είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι εσείς οι σεβάσμιοι λέτε έτσι και έχετε τέτοια άποψη - ό,τι κι αν βιώνει αυτό το αρσενικό άτομο, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, όλο αυτό είναι χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη;" Και αυτοί, όταν τους ρωτώ έτσι, παραδέχονται "ναι". Τότε εγώ λέω έτσι - "τότε, σεβάσμιοι, αυτοί που σκοτώνουν έμβια όντα θα είναι χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη... κ.λπ... αυτοί με λανθασμένες απόψεις θα είναι χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη".
«Όμως για αυτούς που επιστρέφουν στο χωρίς αιτία και χωρίς συνθήκη ως ουσιώδες, μοναχοί, δεν υπάρχει θέληση ή προσπάθεια ή αυτό πρέπει να γίνει ή αυτό δεν πρέπει να γίνει. Έτσι, όταν το τι πρέπει να γίνει και τι δεν πρέπει να γίνει δεν βρίσκεται ως αληθινό και σταθερό, για αυτούς που διαμένουν επιλήσμονες και χωρίς προστασία, δεν υπάρχει ατομικά εύλογος ισχυρισμός ασκητή. Αυτή λοιπόν, μοναχοί, είναι η τρίτη εύλογη αναίρεσή μου σε εκείνους τους ασκητές και βραχμάνους που έχουν τέτοιες απόψεις και τέτοιες θεωρίες.
«Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις βάσεις των αιρετικών που, όταν εξετάζονται, διερευνώνται και νουθετούνται από τους σοφούς, ακόμη και πηγαίνοντας πιο πέρα, καταλήγουν στη μη-πράξη.
«Αυτή όμως, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Και ποια, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες; Αυτά τα έξι στοιχεία, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Αυτές οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Αυτές οι δεκαοκτώ νοητικές εξερευνήσεις, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Αυτές οι τέσσερις ευγενείς αλήθειες, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες.
«Αυτά τα έξι στοιχεία, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Αυτά τα έξι, μοναχοί, είναι στοιχεία - το στερεό στοιχείο, το υγρό στοιχείο, το θερμό στοιχείο, το στοιχείο του αέρα, το στοιχείο του χώρου, το στοιχείο της συνείδησης. Αυτά τα έξι στοιχεία, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτές οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι αισθητηριακές βάσεις της επαφής - ο οφθαλμός ως αισθητηριακή βάση της επαφής, το αυτί ως αισθητηριακή βάση της επαφής, η μύτη ως αισθητηριακή βάση της επαφής, η γλώσσα ως αισθητηριακή βάση της επαφής, το σώμα ως αισθητηριακή βάση της επαφής, ο νους ως αισθητηριακή βάση της επαφής. Αυτές οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτές οι δεκαοκτώ νοητικές εξερευνήσεις, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Έχοντας δει μια μορφή με το μάτι, εξερευνεί μια μορφή που είναι βάση για ευαρέσκεια, εξερευνεί μια μορφή που είναι βάση για δυσαρέσκεια, εξερευνεί μια μορφή που είναι βάση για ουδετερότητα· έχοντας ακούσει έναν ήχο με το αυτί... έχοντας μυρίσει μια οσμή με τη μύτη... έχοντας γευτεί μια γεύση με τη γλώσσα... έχοντας αγγίξει ένα απτό αντικείμενο με το σώμα... έχοντας αντιληφθεί ένα νοητικό φαινόμενο με τον νου, εξερευνεί ένα νοητικό φαινόμενο που είναι βάση για ευαρέσκεια, εξερευνεί ένα νοητικό φαινόμενο που είναι βάση για δυσαρέσκεια, εξερευνεί ένα νοητικό φαινόμενο που είναι βάση για ουδετερότητα. Αυτές οι δεκαοκτώ νοητικές εξερευνήσεις, μοναχοί, είναι η Διδασκαλία που διδάχθηκε από εμένα, αναναίρετη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτές οι τέσσερις ευγενείς αλήθειες», μοναχοί, διδάχθηκε από εμένα η Διδασκαλία, αδιάψευστη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εξαρτώμενα από τα έξι στοιχεία, μοναχοί, γίνεται σύλληψη σε μήτρα· όταν υπάρχει σύλληψη υπάρχει νοητικότητα και υλικότητα, με τη νοητικότητα και υλικότητα ως συνθήκη υπάρχουν οι έξι αισθητήριες βάσεις, με τις έξι αισθητήριες βάσεις ως συνθήκη υπάρχει επαφή, με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα. Σε αυτόν που βιώνει, μοναχοί, διακηρύσσω: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», διακηρύσσω: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», διακηρύσσω: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», διακηρύσσω: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου».
«Και ποια είναι, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια του υπαρξιακού πόνου; Η γέννηση είναι υπαρξιακός πόνος, το γήρας είναι υπαρξιακός πόνος, ο θάνατος είναι υπαρξιακός πόνος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος είναι υπαρξιακός πόνος, το να μην αποκτά κανείς αυτό που επιθυμεί είναι επίσης υπαρξιακός πόνος. Συνοπτικά, τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης είναι υπαρξιακός πόνος. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια του υπαρξιακού πόνου.
«Και ποια είναι, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της προέλευσης του υπαρξιακού πόνου; Με την άγνοια ως συνθήκη υπάρχουν δραστηριότητες, με τις δραστηριότητες ως συνθήκη υπάρχει συνείδηση, με τη συνείδηση ως συνθήκη υπάρχει νοητικότητα και υλικότητα, με τη νοητικότητα και υλικότητα ως συνθήκη υπάρχουν οι έξι αισθητήριες βάσεις, με τις έξι αισθητήριες βάσεις ως συνθήκη υπάρχει επαφή, με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα, με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία, με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση, με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι, με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση, με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της προέλευσης του υπαρξιακού πόνου.
«Και ποια είναι, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της παύσης του υπαρξιακού πόνου; Αλλά ακριβώς από την πλήρη φθίση και παύση της άγνοιας υπάρχει η παύση των δραστηριοτήτων, από την παύση των δραστηριοτήτων υπάρχει η παύση της συνείδησης, από την παύση της συνείδησης υπάρχει η παύση της νοητικότητας και υλικότητας, από την παύση της νοητικότητας και υλικότητας υπάρχει η παύση των έξι αισθητήριων βάσεων, από την παύση των έξι αισθητήριων βάσεων υπάρχει η παύση της επαφής, από την παύση της επαφής υπάρχει η παύση του αισθήματος, από την παύση του αισθήματος υπάρχει η παύση της επιθυμίας, από την παύση της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης, από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι, από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης, από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της παύσης του υπαρξιακού πόνου.
«Και ποια είναι, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου; Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός, δηλαδή - ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η ευγενής αλήθεια της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. «Αυτές οι τέσσερις ευγενείς αλήθειες», μοναχοί, διδάχθηκε από εμένα η Διδασκαλία, αδιάψευστη, αμόλυντη, χωρίς μομφή, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε». Πρώτο.
63.
«Αυτοί οι τρεις, μοναχοί, είναι κίνδυνοι που χωρίζουν μητέρα και παιδί», λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
Ποια τρία;
Έρχεται ο καιρός, μοναχοί, που ξεσπά μεγάλη πυρκαγιά.
Όταν όμως, μοναχοί, ξεσπά μεγάλη πυρκαγιά, εξαιτίας της καίγονται χωριά, καίγονται κωμοπόλεις, καίγονται πόλεις.
Ενώ καίγονται χωριά, ενώ καίγονται κωμοπόλεις, ενώ καίγονται πόλεις, εκεί ούτε η μητέρα βρίσκει το παιδί, ούτε το παιδί βρίσκει τη μητέρα.
Αυτός, μοναχοί, είναι ο πρώτος κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
«Επιπλέον, μοναχοί, έρχεται ο καιρός που ξεσπά μεγάλη καταιγίδα. Όταν όμως, μοναχοί, ξεσπά μεγάλη καταιγίδα, δημιουργείται μεγάλη πλημμύρα. Όταν όμως, μοναχοί, δημιουργείται μεγάλη πλημμύρα, εξαιτίας της παρασύρονται χωριά, παρασύρονται κωμοπόλεις, παρασύρονται πόλεις. Ενώ παρασύρονται χωριά, ενώ παρασύρονται κωμοπόλεις, ενώ παρασύρονται πόλεις, εκεί ούτε η μητέρα βρίσκει το παιδί, ούτε το παιδί βρίσκει τη μητέρα. Αυτός, μοναχοί, είναι ο δεύτερος κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
«Επιπλέον, μοναχοί, έρχεται ο καιρός που υπάρχει κίνδυνος, αναταραχή στο δάσος, και οι κάτοικοι της υπαίθρου ανεβασμένοι σε τροχοφόρα περιφέρονται. Όταν όμως, μοναχοί, υπάρχει κίνδυνος, αναταραχή στο δάσος, ενώ οι κάτοικοι της υπαίθρου ανεβασμένοι σε τροχοφόρα περιφέρονται, εκεί ούτε η μητέρα βρίσκει το παιδί, ούτε το παιδί βρίσκει τη μητέρα. Αυτός, μοναχοί, είναι ο τρίτος κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις κίνδυνοι που χωρίζουν μητέρα και παιδί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
«Αυτοί όμως οι τρεις, μοναχοί, είναι κίνδυνοι που δεν χωρίζουν μητέρα και παιδί, αλλά ο αδαής κοινός άνθρωπος λέει ότι είναι κίνδυνοι που χωρίζουν μητέρα και παιδί. Ποια τρία; Έρχεται ο καιρός, μοναχοί, που ξεσπά μεγάλη πυρκαγιά. Όταν όμως, μοναχοί, ξεσπά μεγάλη πυρκαγιά, εξαιτίας της καίγονται χωριά, καίγονται κωμοπόλεις, καίγονται πόλεις. Ενώ καίγονται χωριά, ενώ καίγονται κωμοπόλεις, ενώ καίγονται πόλεις, έρχεται ο καιρός που κάποτε η μητέρα βρίσκει το παιδί και το παιδί βρίσκει τη μητέρα. Αυτός, μοναχοί, είναι ο πρώτος κίνδυνος που δεν χωρίζει μητέρα και παιδί, αλλά ο αδαής κοινός άνθρωπος λέει ότι είναι κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί.
«Επιπλέον, μοναχοί, έρχεται ο καιρός που ξεσπά μεγάλη καταιγίδα. Όταν όμως, μοναχοί, ξεσπά μεγάλη καταιγίδα, δημιουργείται μεγάλη πλημμύρα. Όταν όμως, μοναχοί, δημιουργείται μεγάλη πλημμύρα, εξαιτίας της παρασύρονται χωριά, παρασύρονται κωμοπόλεις, παρασύρονται πόλεις. Ενώ παρασύρονται χωριά, ενώ παρασύρονται κωμοπόλεις, ενώ παρασύρονται πόλεις, έρχεται ο καιρός που κάποτε η μητέρα βρίσκει το παιδί και το παιδί βρίσκει τη μητέρα. Αυτός, μοναχοί, είναι ο δεύτερος κίνδυνος που δεν χωρίζει μητέρα και παιδί, αλλά ο αδαής κοινός άνθρωπος λέει ότι είναι κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί.
«Επιπλέον, μοναχοί, έρχεται ο καιρός που υπάρχει κίνδυνος, αναταραχή στο δάσος, και οι κάτοικοι της υπαίθρου ανεβασμένοι σε τροχοφόρα περιφέρονται. Όταν όμως, μοναχοί, υπάρχει κίνδυνος, αναταραχή στο δάσος, ενώ οι κάτοικοι της υπαίθρου ανεβασμένοι σε τροχοφόρα περιφέρονται, έρχεται ο καιρός που κάποτε η μητέρα βρίσκει το παιδί και το παιδί βρίσκει τη μητέρα. Αυτός, μοναχοί, είναι ο τρίτος κίνδυνος που δεν χωρίζει μητέρα και παιδί, αλλά ο αδαής κοινός άνθρωπος λέει ότι είναι κίνδυνος που χωρίζει μητέρα και παιδί. «Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις κίνδυνοι που δεν χωρίζουν μητέρα και παιδί, αλλά ο αδαής κοινός άνθρωπος λέει ότι είναι κίνδυνοι που χωρίζουν μητέρα και παιδί».
«Αυτοί οι τρεις, μοναχοί, είναι οι κίνδυνοι χωρίς μητέρα και γιο. Ποια τρία; Ο φόβος του γήρατος, ο φόβος της ασθένειας, ο φόβος του θανάτου. Η μητέρα, μοναχοί, δεν μπορεί να επιτύχει αυτό για τον γιο της που γερνάει - 'εγώ γερνάω, ας μη γεράσει ο γιος μου'· ούτε ο γιος μπορεί να επιτύχει αυτό για τη μητέρα του που γερνάει - 'εγώ γερνάω, ας μη γεράσει η μητέρα μου'.
Η μητέρα, μοναχοί, δεν μπορεί να επιτύχει αυτό για τον γιο της που αρρωσταίνει - 'εγώ αρρωσταίνω, ας μην αρρωστήσει ο γιος μου'· ούτε ο γιος μπορεί να επιτύχει αυτό για τη μητέρα του που αρρωσταίνει - 'εγώ αρρωσταίνω, ας μην αρρωστήσει η μητέρα μου'.
Η μητέρα, μοναχοί, δεν μπορεί να επιτύχει αυτό για τον γιο της που πεθαίνει - 'εγώ πεθαίνω, ας μην πεθάνει ο γιος μου'· ούτε ο γιος μπορεί να επιτύχει αυτό για τη μητέρα του που πεθαίνει - 'εγώ πεθαίνω, ας μην πεθάνει η μητέρα μου'. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις κίνδυνοι χωρίς μητέρα και γιο».
«Υπάρχει, μοναχοί, οδός, υπάρχει πρακτική που οδηγεί στην εγκατάλειψη και στην υπέρβαση αυτών των τριών κινδύνων με μητέρα και γιο και αυτών των τριών κινδύνων χωρίς μητέρα και γιο. Και ποια, μοναχοί, είναι η οδός, ποια η πρακτική που οδηγεί στην εγκατάλειψη και στην υπέρβαση αυτών των τριών κινδύνων με μητέρα και γιο και αυτών των τριών κινδύνων χωρίς μητέρα και γιο; Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός, δηλαδή - ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση. Αυτή λοιπόν, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην εγκατάλειψη και στην υπέρβαση αυτών των τριών κινδύνων με μητέρα και γιο και αυτών των τριών κινδύνων χωρίς μητέρα και γιο». Δεύτερο.