14.
Η ομιλία για τον δίκαιο
Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο λαϊκός ακόλουθος Νταμμίκα μαζί με πεντακόσιους λαϊκούς ακολούθους πήγε στον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο λαϊκός ακόλουθος Νταμμίκα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχους:
379.
Είτε αυτός που από την οικογενειακή ζωή πηγαίνει στην άστεγη ζωή, είτε οι οικοδεσπότες που είναι λαϊκοί ακόλουθοι.»
380.
δεν υπάρχει ίσος με εσένα που βλέπεις το λεπτό νόημα, εσένα πράγματι τον εξαίρετο Βούδα αποκαλούν.
381.
Είσαι αυτός που αφαίρεσε το κάλυμμα του κύκλου των επαναγεννήσεων, εσύ που βλέπεις παντού, λάμπεις αμόλυντος σε ολόκληρο τον κόσμο.
382.
Κι αυτός, αφού συνομίλησε μαζί σου, έφυγε, ακούγοντας "καλώς" με χαρούμενη μορφή.
383.
και σε αυτόν εσύ, ρωτημένος, απαντάς, σοφέ, κι αυτός επίσης ακούγοντας με χαρούμενη μορφή.
384.
με τη σοφία αυτόν δεν τον ξεπερνούν όλοι, όπως ένας ακίνητος αυτόν που πηγαίνει γρήγορα.
385.
Όλοι είναι δέσμιοι σε εσένα για το νόημα, και επίσης όσοι άλλοι νομίζουν ότι είναι διαλεκτικοί.
386.
Επιθυμώντας να την ακούσουμε όλοι, πες μας αυτήν, ρωτημένος, ύψιστε Βούδα.
387.
ας ακούσουν τη Διδασκαλία που ανακαλύφθηκε από τον αμόλυντο, καλά ειπωμένη όπως οι θεοί του Βασάβα».
388.
τη στάση του σώματος κατάλληλη για αναχωρητή, ας τη συχνάζει αυτός που βλέπει το όφελος, ο σοφός.
389.
αυτόν που περιφέρεται σε ακατάλληλη ώρα τον προσκολλώνται οι προσκολλήσεις, γι' αυτό σε ακατάλληλη ώρα δεν περιφέρονται οι Φωτισμένοι.»
390.
σε αυτά τα φαινόμενα απομακρύνοντας την επιθυμία, την κατάλληλη ώρα εκείνος ας πηγαίνει για το πρωινό γεύμα.
391.
στοχαζόμενος εσωτερικά, ας μην κατευθύνει τον νου εξωτερικά, με συγκεντρωμένη ατομικότητα.
392.
την εξαίσια Διδασκαλία αυτήν ας εκθέτει, όχι διαβολή ούτε κατηγορία άλλων.
393.
από εδώ κι από εκεί τους προσκολλούν οι προσκολλήσεις, γιατί ο νους τους εκεί πηγαίνει μακριά.
394.
αφού ακούσει τη Διδασκαλία που διδάχθηκε από τον Καλότυχο, έχοντας γνωρίσει ας χρησιμοποιεί ο μαθητής με εξαίρετη σοφία.
395.
σε αυτά τα φαινόμενα αμόλυντος, ο μοναχός όπως στο λωτό η σταγόνα νερού.
396.
Διότι αυτό δεν είναι δυνατόν με κατοχές, να αγγίξει αυτόν που είναι ολόκληρος ο τρόπος ζωής του μοναχού.
397.
έχοντας αποθέσει την τιμωρία σε όλα τα όντα, είτε σταθερά είτε τρομαγμένα υπάρχουν στον κόσμο.
398.
Δεν θα έκλεβε ούτε θα επέτρεπε σε αυτόν που κλέβει, θα απέφευγε κάθε μη δοσμένο.
399.
αν όμως δεν μπορεί την άγια ζωή, τη σύζυγο του άλλου δεν θα παραβίαζε.
400.
Δεν θα έλεγε ψέματα ούτε θα επέτρεπε σε αυτόν που λέει ψέματα, θα απέφευγε κάθε μη αληθινό.
401.
Δεν θα έδινε να πιει σε αυτόν που πίνει ούτε θα επέτρεπε, γνωρίζοντας ότι αυτό έχει ως κατάληξη την τρέλα.
402.
αυτό το επίπεδο αξιόμεμπτων πράξεων ας αποφύγει, που προκαλεί τρέλα, που προκαλεί αυταπάτη, που αρέσει στους ανόητους.
403.
πρέπει να απέχει από τη μη-άγια ζωή, τη συνουσία, δεν πρέπει να τρώει τη νύχτα, φαγητό σε ακατάλληλη ώρα.
404.
αυτή είναι η οκταμερής τήρηση των κανόνων, που φανερώθηκε από τον Βούδα, αυτόν που έφτασε στο τέλος της δυστυχίας.
405.
Και την περίοδο των θαυμάτων με γαλήνιο νου, εξοπλισμένη με οκτώ παράγοντες σε τέλεια μορφή.
406.
με γαλήνια συνείδηση δίνοντας ευχαριστίες, όπως αρμόζει ας μοιραστεί ο νοήμονας.
407.
αυτό ο οικοδεσπότης που ακολουθεί επιμελώς, πηγαίνει στους θεούς που ονομάζονται Αυτόφωτοι.»
Τέλος της ομιλίας Ντχάμμικα, δέκατη τέταρτη.