1.
Η ομιλία για την εγκατάλειψη των δραστηριοτήτων της ζωής
51.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στη Βεσάλι για προσφερόμενη τροφή.
Αφού περπάτησε στη Βεσάλι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Πάρε, Άναντα, το ύφασμα καθίσματος.
Θα πάμε στο ιερό μνημείο Τσάπαλα για ημερήσια διαμονή».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Άναντα στον Ευλογημένο και αφού πήρε το ύφασμα καθίσματος, ακολούθησε τον Ευλογημένο από κοντά. Τότε ο Ευλογημένος πήγε στο ιερό μνημείο Τσάπαλα· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Γοητευτική, Άναντα, είναι η Βεσάλι· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Ουντένα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Γκοτάμακα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Σαττάμπα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Μπαχουπούττα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Σαραντάντα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Τσάπαλα. Οποιοσδήποτε, Άναντα, έχει αναπτύξει τις τέσσερις βάσεις πνευματικής δύναμης, τις έχει καλλιεργήσει, τις έχει κάνει όχημα, τις έχει κάνει θεμέλιο, τις έχει εδραιώσει, τις έχει εξασκήσει και τις έχει καλά ξεκινήσει, αυτός αν επιθυμεί θα μπορούσε να παραμείνει για έναν κοσμικό κύκλο ή για το υπόλοιπο ενός κοσμικού κύκλου. Ο Τατχάγκατα, Άναντα, έχει αναπτύξει τις τέσσερις βάσεις πνευματικής δύναμης, τις έχει καλλιεργήσει, τις έχει κάνει όχημα, τις έχει κάνει θεμέλιο, τις έχει εδραιώσει, τις έχει εξασκήσει και τις έχει καλά ξεκινήσει. Αν επιθυμεί, Άναντα, ο Τατχάγκατα θα μπορούσε να παραμείνει για έναν κοσμικό κύκλο ή για το υπόλοιπο ενός κοσμικού κύκλου».
Ακόμη κι έτσι ο σεβάσμιος Άναντα, ενώ ο Ευλογημένος έδινε ένα τόσο προφανές σημάδι, ενώ έδινε ένα τόσο προφανές φως, δεν μπόρεσε να το διεισδύσει· δεν ζήτησε από τον Ευλογημένο: «Ας παραμείνει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος για έναν κοσμικό κύκλο· ας παραμείνει ο Καλότυχος για έναν κοσμικό κύκλο, για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, από συμπόνια για τον κόσμο, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων», καθώς ο νους του ήταν κατειλημμένος από τον Μάρα. Για δεύτερη φορά... κ.λπ... Για τρίτη φορά ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Γοητευτική, Άναντα, είναι η Βεσάλι· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Ουντένα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Γκοτάμακα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Σαττάμπα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Μπαχουπούττα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Σαραντάντα· γοητευτικό είναι το ιερό μνημείο Τσάπαλα. Οποιοσδήποτε, Άναντα, έχει αναπτύξει τις τέσσερις βάσεις πνευματικής δύναμης, τις έχει καλλιεργήσει, τις έχει κάνει όχημα, τις έχει κάνει θεμέλιο, τις έχει εδραιώσει, τις έχει εξασκήσει και τις έχει καλά ξεκινήσει, αυτός αν επιθυμεί θα μπορούσε να παραμείνει για έναν κοσμικό κύκλο ή για το υπόλοιπο ενός κοσμικού κύκλου. Ο Τατχάγκατα, Άναντα, έχει αναπτύξει τις τέσσερις βάσεις πνευματικής δύναμης, τις έχει καλλιεργήσει, τις έχει κάνει όχημα, τις έχει κάνει θεμέλιο, τις έχει εδραιώσει, τις έχει εξασκήσει και τις έχει καλά ξεκινήσει. Αν επιθυμεί, Άναντα, ο Τατχάγκατα θα μπορούσε να παραμείνει για έναν κοσμικό κύκλο ή για το υπόλοιπο ενός κοσμικού κύκλου».
Ακόμη κι έτσι ο σεβάσμιος Άναντα, ενώ ο Ευλογημένος έδινε ένα τόσο προφανές σημάδι, ενώ έδινε ένα τόσο προφανές φως, δεν μπόρεσε να το διεισδύσει· δεν ζήτησε από τον Ευλογημένο: «Ας παραμείνει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος για έναν κοσμικό κύκλο· ας παραμείνει ο Καλότυχος για έναν κοσμικό κύκλο, για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, από συμπόνια για τον κόσμο, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων», καθώς ο νους του ήταν κατειλημμένος από τον Μάρα.
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Άναντα: «Πήγαινε, Άναντα, όποτε θεωρείς ότι είναι η κατάλληλη ώρα». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Άναντα στον Ευλογημένο και αφού σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και κάθισε όχι μακριά, στη βάση κάποιου δένδρου.
Τότε ο Μάρα ο Κακός, λίγο μετά την αναχώρηση του σεβάσμιου Άναντα, πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Μάρα ο Κακός είπε στον Ευλογημένο:
«Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου. Και όμως αυτά τα λόγια ειπώθηκαν, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο: "Δεν θα επιτύχω το τελικό Νιμπάνα, Κακέ, μέχρι οι μοναχοί μου να γίνουν μαθητές ικανοί, πειθαρχημένοι, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού μάθουν τη διδαχή του δασκάλου τους, θα την εξηγούν, θα τη διδάσκουν, θα τη διακηρύσσουν, θα την καθιερώνουν, θα την αποκαλύπτουν, θα την αναλύουν, θα την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, θα διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης". Τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί του Ευλογημένου είναι μαθητές ικανοί, πειθαρχημένοι, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού έμαθαν τη διδαχή του δασκάλου τους, την εξηγούν, τη διδάσκουν, τη διακηρύσσουν, την καθιερώνουν, την αποκαλύπτουν, την αναλύουν, την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης. Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου.
«Και όμως αυτά τα λόγια ειπώθηκαν, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο: "Δεν θα επιτύχω το τελικό Νιμπάνα, Κακέ, μέχρι οι μοναχές μου να γίνουν μαθήτριες ικανές, πειθαρχημένες, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού μάθουν τη διδαχή του δασκάλου τους, θα την εξηγούν, θα τη διδάσκουν, θα τη διακηρύσσουν, θα την καθιερώνουν, θα την αποκαλύπτουν, θα την αναλύουν, θα την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, θα διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης". Τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχές του Ευλογημένου είναι μαθήτριες ικανές, πειθαρχημένες, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού έμαθαν τη διδαχή του δασκάλου τους, την εξηγούν, τη διδάσκουν, τη διακηρύσσουν, την καθιερώνουν, την αποκαλύπτουν, την αναλύουν, την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης. Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου.
«Και όμως αυτά τα λόγια ειπώθηκαν, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο: "Δεν θα επιτύχω το τελικό Νιμπάνα, Κακέ, μέχρι οι λαϊκοί ακόλουθοί μου να γίνουν μαθητές ικανοί, πειθαρχημένοι, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού μάθουν τη διδαχή του δασκάλου τους, θα την εξηγούν, θα τη διδάσκουν, θα τη διακηρύσσουν, θα την καθιερώνουν, θα την αποκαλύπτουν, θα την αναλύουν, θα την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, θα διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης". Τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, οι λαϊκοί ακόλουθοι του Ευλογημένου είναι μαθητές ικανοί, πειθαρχημένοι, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού έμαθαν τη διδαχή του δασκάλου τους, την εξηγούν, τη διδάσκουν, τη διακηρύσσουν, την καθιερώνουν, την αποκαλύπτουν, την αναλύουν, την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης. Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου.
«Και όμως αυτά τα λόγια ειπώθηκαν, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο: "Δεν θα επιτύχω το τελικό Νιμπάνα, Κακέ, μέχρι οι λαϊκές ακόλουθοί μου να γίνουν μαθήτριες ικανές, πειθαρχημένες, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού μάθουν τη διδαχή του δασκάλου τους, θα την εξηγούν, θα τη διδάσκουν, θα τη διακηρύσσουν, θα την καθιερώνουν, θα την αποκαλύπτουν, θα την αναλύουν, θα την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, θα διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης". Τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, οι λαϊκές ακόλουθοι του Ευλογημένου είναι μαθήτριες ικανές, πειθαρχημένες, με αυτοπεποίθηση, πολυμαθείς, κάτοχοι της Διδασκαλίας, που ασκούν σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, που ασκούν σωστά, που ακολουθούν τη συμφωνούσα διδασκαλία, και αφού έμαθαν τη διδαχή του δασκάλου τους, την εξηγούν, τη διδάσκουν, τη διακηρύσσουν, την καθιερώνουν, την αποκαλύπτουν, την αναλύουν, την ξεκαθαρίζουν, και αφού αντικρούσουν καλά με τον κανόνα τις εγερθείσες αντίθετες διδασκαλίες, διδάσκουν τη Διδασκαλία με το θαυμάσιο αποτέλεσμα της απελευθέρωσης. Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου.
«Και όμως αυτά τα λόγια ειπώθηκαν, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο: "Δεν θα επιτύχω το τελικό Νιμπάνα, Κακέ, μέχρι αυτή η άγια ζωή μου να γίνει επιτυχημένη και ακμάζουσα και εκτεταμένη και γνωστή σε πολλούς και διαδεδομένη, μέχρι να γίνει καλά διακηρυγμένη από θεούς και ανθρώπους". Τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, η άγια ζωή του Ευλογημένου είναι επιτυχημένη και ακμάζουσα και εκτεταμένη και γνωστή σε πολλούς και διαδεδομένη, καλά διακηρυγμένη από θεούς και ανθρώπους. Ας επιτύχει τώρα το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας επιτύχει το τελικό Νιμπάνα ο Καλότυχος· τώρα είναι ο χρόνος για το τελικό Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε, του Ευλογημένου».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ευλογημένος είπε στον Μάρα τον Κακό: «Να ζεις άνετα, Κακέ. Σε λίγο θα συμβεί το τελικό Νιμπάνα του Τατχάγκατα. Μετά την παρέλευση τριών μηνών από τώρα ο Τατχάγκατα θα επιτύχει το τελικό Νιμπάνα».
Τότε ο Ευλογημένος, στο ιερό μνημείο Τσάπαλα, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, εγκατέλειψε τη ζωτική δραστηριότητα. Και όταν η ζωτική δραστηριότητα εγκαταλείφθηκε από τον Ευλογημένο, έγινε μεγάλος σεισμός, τρομακτικός και ανατριχιαστικός, και τα ουράνια τύμπανα αντήχησαν.
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
τη δραστηριότητα της ύπαρξης εγκατέλειψε ο σοφός·
χαίροντας εσωτερικά, αυτοσυγκεντρωμένος,
έσπασε σαν θώρακα την αυθυπαρξία». Πρώτο.