8.
Η ομιλία για τη βροχερή εποχή
1034.
«Όπως, μοναχοί, όταν ο ουρανός βρέχει με μεγάλες σταγόνες στην κορυφή του βουνού, εκείνο το νερό κυλώντας κατά την κλίση γεμίζει τις σχισμές, τις ρωγμές και τα ρυάκια του βουνού· όταν οι σχισμές, οι ρωγμές και τα ρυάκια του βουνού γεμίσουν, γεμίζουν τις μικρές λίμνες· όταν οι μικρές λίμνες γεμίσουν, γεμίζουν τις μεγάλες λίμνες· όταν οι μεγάλες λίμνες γεμίσουν, γεμίζουν τα μικρά ποτάμια· όταν τα μικρά ποτάμια γεμίσουν, γεμίζουν τα μεγάλα ποτάμια· όταν τα μεγάλα ποτάμια γεμίσουν, γεμίζουν τον μεγάλο ωκεανό·
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, για τον ευγενή μαθητή, η ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, η ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία, η ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα και η ηθική αρεστή στους ευγενείς -
αυτοί οι παράγοντες ρέοντας, αφού φτάσουν στο υπερπέραν, οδηγούν στην εξάλειψη των νοητικών διαφθορών».
Όγδοη.