8.
Η ομιλία με το ερώτημα για τις νοητικές διαφθορές
321.
«'Νοητική διαφθορά, νοητική διαφθορά', φίλε Σαριπούττα, λέγεται.
Ποια άραγε, φίλε, είναι η νοητική διαφθορά;»
«Υπάρχουν αυτές οι τρεις νοητικές διαφθορές, φίλε.
Νοητική διαφθορά της φιληδονίας, νοητική διαφθορά της προσκόλλησης στην ύπαρξη, νοητική διαφθορά της άγνοιας -
αυτές πράγματι, φίλε, είναι οι τρεις νοητικές διαφθορές».
«Υπάρχει όμως, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών;»
«Υπάρχει πράγματι, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η οδός, ποια η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών;»
«Αυτή ακριβώς, φίλε, η ευγενής οκταμελής οδός είναι για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών, δηλαδή -
ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση.
Αυτή πράγματι, φίλε, είναι η οδός, αυτή η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών».
«Ευλογημένη, φίλε, είναι η οδός, ευλογημένη η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών διαφθορών.
Και είναι αρκετό, φίλε Σαριπούττα, για επιμέλεια».
Όγδοη.