12.
Η ομιλία με το ερώτημα για την προσκόλληση
325.
«'Προσκόλληση, προσκόλληση', φίλε Σαριπούττα, λέγεται.
Ποια άραγε, φίλε, είναι η προσκόλληση;»
«Υπάρχουν αυτές οι τέσσερις προσκολλήσεις, φίλε.
Προσκόλληση στις ηδονικές ευχαριστήσεις, προσκόλληση στις απόψεις, αγκίστρωση σε ηθικούς κανόνες και αυστηρότητες, προσκόλληση στη διδαχή για μόνιμο εαυτό -
αυτές πράγματι, φίλε, είναι οι τέσσερις προσκολλήσεις».
«Υπάρχει όμως, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων;»
«Υπάρχει πράγματι, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η οδός, ποια η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων;»
«Αυτή ακριβώς, φίλε, η ευγενής οκταμελής οδός είναι για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων, δηλαδή -
ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση.
Αυτή πράγματι, φίλε, είναι η οδός, αυτή η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων».
«Ευλογημένη, φίλε, είναι η οδός, ευλογημένη η πρακτική για την εγκατάλειψη αυτών των προσκολλήσεων.
Και είναι αρκετό, φίλε Σαριπούττα, για επιμέλεια».
Δωδέκατη.