4.
Η ομιλία για τον αγνό
390.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι εφαρμογές της μνήμης.
Ποιοι τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο·
στα αισθήματα... κ.λπ...
στη συνείδηση... κ.λπ...
στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο.
Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης».
Τέταρτο.