6.
Η ομιλία για τον πλήρως αυτοφωτισμένο
58.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Ο Τατχάγκατα, μοναχοί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης της ύλης, απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης, ονομάζεται πλήρως αυτοφωτισμένος.
Και ένας μοναχός, μοναχοί, απελευθερωμένος μέσω της σοφίας, μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης της ύλης, απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης, ονομάζεται απελευθερωμένος μέσω της σοφίας.
«Ο Τατχάγκατα, μοναχοί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης του αισθήματος, απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης, ονομάζεται πλήρως αυτοφωτισμένος. Και ένας μοναχός, μοναχοί, απελευθερωμένος μέσω της σοφίας, μέσω της αποστασιοποίησης του αισθήματος... κ.λπ... ονομάζεται απελευθερωμένος μέσω της σοφίας.
«Ο Τατχάγκατα, μοναχοί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, της αντίληψης... των δραστηριοτήτων... μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης της συνείδησης, απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης, ονομάζεται πλήρως αυτοφωτισμένος. Και ένας μοναχός, μοναχοί, απελευθερωμένος μέσω της σοφίας, μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης της συνείδησης, απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης, ονομάζεται απελευθερωμένος μέσω της σοφίας.
«Εκεί λοιπόν, μοναχοί, ποια είναι η διάκριση, ποια η ανομοιότητα, ποια η διαφορά μεταξύ του Τατχάγκατα, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου και ενός μοναχού απελευθερωμένου μέσω της σοφίας;» «Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος είναι ο οδηγός, ο Ευλογημένος είναι το καταφύγιο. Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας ευδοκήσει ο ίδιος ο Ευλογημένος να εξηγήσει το νόημα αυτών που ειπώθηκαν. Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται». «Τότε λοιπόν, μοναχοί, ακούστε, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Ο Τατχάγκατα, μοναχοί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, είναι αυτός που εγείρει τη μη εγερμένη οδό, αυτός που δημιουργεί τη μη δημιουργημένη οδό, αυτός που διακηρύσσει τη μη διακηρυγμένη οδό, ο γνώστης της οδού, ο ειδήμων της οδού, ο επιδέξιος στην οδό· οι μαθητές όμως τώρα, μοναχοί, διαμένουν ακολουθώντας την οδό, προικισμένοι μετά από αυτόν. Αυτή λοιπόν, μοναχοί, είναι η διάκριση, αυτή η ανομοιότητα, αυτή η διαφορά μεταξύ του Τατχάγκατα, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου και ενός μοναχού απελευθερωμένου μέσω της σοφίας». Έκτο.