10.
Η ομιλία για την τήρηση των κανόνων
20.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο Ανατολικό Μοναστήρι, στο μέγαρο της μητέρας του Μιγκάρα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος, την ημέρα της τήρησης των κανόνων, καθόταν περιστοιχισμένος από την Κοινότητα μοναχών.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, όταν η πρώτη περίοδος της νύχτας είχε περάσει, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο:
«Η νύχτα έχει προχωρήσει, σεβάσμιε κύριε, η πρώτη περίοδος της νύχτας έχει περάσει, η κοινότητα μοναχών κάθεται εδώ και πολλή ώρα.
Ας απαγγείλει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τον κύριο μοναστικό κώδικα στους μοναχούς».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ευλογημένος έμεινε σιωπηλός. Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Άναντα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, όταν η μεσαία περίοδος της νύχτας είχε περάσει, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο: «Η νύχτα έχει προχωρήσει, σεβάσμιε κύριε, η μεσαία περίοδος της νύχτας έχει περάσει, η κοινότητα μοναχών κάθεται εδώ και πολλή ώρα. Ας απαγγείλει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τον κύριο μοναστικό κώδικα στους μοναχούς». Για δεύτερη φορά ο Ευλογημένος έμεινε σιωπηλός. Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Άναντα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, όταν η τελευταία περίοδος της νύχτας είχε περάσει, όταν η αυγή χάραζε, όταν η νύχτα είχε χαρούμενο πρόσωπο, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο: «Η νύχτα έχει προχωρήσει, σεβάσμιε κύριε, η τελευταία περίοδος της νύχτας έχει περάσει, η αυγή χαράζει, η νύχτα έχει χαρούμενο πρόσωπο· η κοινότητα μοναχών κάθεται εδώ και πολλή ώρα. Ας απαγγείλει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τον κύριο μοναστικό κώδικα στους μοναχούς». «Η συνέλευση δεν είναι αγνή, Άναντα».
Τότε στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα ήρθε αυτή η σκέψη: «Σε ποιο άτομο άραγε αναφερόμενος ο Ευλογημένος είπε έτσι - 'η συνέλευση δεν είναι αγνή, Άναντα';» Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα, περιλαμβάνοντας τον νου ολόκληρης της κοινότητας μοναχών με τον νου του, έστρεψε την προσοχή του. Ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είδε εκείνο το άτομο - ανήθικο, κακόβουλου χαρακτήρα, ακάθαρτο, με ύποπτη συμπεριφορά, με συγκαλυμμένες πράξεις, μη ασκητή που ισχυριζόταν ότι είναι ασκητής, μη ασκούμενο την άγια ζωή που ισχυριζόταν ότι ασκεί την άγια ζωή, εσωτερικά σάπιο, διαβρωμένο, γεμάτο ακαθαρσίες - να κάθεται στη μέση της κοινότητας μοναχών· αφού τον είδε, σηκώθηκε από τη θέση του και πλησίασε εκείνο το άτομο· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνο το άτομο: «Σήκω, φίλε, έχεις ιδωθεί από τον Ευλογημένο. Δεν υπάρχει για σένα συγκατοικία με τους μοναχούς».
Όταν αυτό ειπώθηκε, εκείνο το άτομο έμεινε σιωπηλό. Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε σε εκείνο το άτομο: «Σήκω, φίλε, έχεις ιδωθεί από τον Ευλογημένο. Δεν υπάρχει για σένα συγκατοικία με τους μοναχούς». Για δεύτερη φορά εκείνο το άτομο έμεινε σιωπηλό. Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε σε εκείνο το άτομο: «Σήκω, φίλε, έχεις ιδωθεί από τον Ευλογημένο. Δεν υπάρχει για σένα συγκατοικία με τους μοναχούς». Για τρίτη φορά εκείνο το άτομο έμεινε σιωπηλό.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα, αφού έπιασε εκείνο το άτομο από το χέρι, το έβγαλε έξω από το πρόπυλο της πόρτας, έκλεισε τον σύρτη της πόρτας και πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο: «Εκείνο το άτομο, σεβάσμιε κύριε, απομακρύνθηκε από εμένα. Η συνέλευση είναι αγνή. Ας απαγγείλει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τον κύριο μοναστικό κώδικα στους μοναχούς». «Καταπληκτικό, Μογκαλλάνα, εκπληκτικό, Μογκαλλάνα! Μέχρι να πιαστεί από το χέρι ήρθε εκείνος ο ανόητος άνθρωπος!»
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Εσείς πλέον, μοναχοί, να τελείτε την τελετή τήρησης των κανόνων, να απαγγέλλετε τον κύριο μοναστικό κώδικα. Δεν θα τελώ πλέον εγώ, μοναχοί, από σήμερα και στο εξής την τελετή τήρησης των κανόνων, δεν θα απαγγέλλω τον κύριο μοναστικό κώδικα. Αυτό είναι αδύνατον, μοναχοί, δεν υπάρχει δυνατότητα, ο Τατχάγκατα να απαγγείλει τον κύριο μοναστικό κώδικα σε μη αγνή συνέλευση».
«Υπάρχουν αυτά τα οκτώ, μοναχοί, θαυμαστά και εκπληκτικά φαινόμενα στον μεγάλο ωκεανό, που βλέποντάς τα επανειλημμένα οι τιτάνες ευχαριστιούνται στον μεγάλο ωκεανό. Ποιες οκτώ; Ο μεγάλος ωκεανός, μοναχοί, έχει σταδιακή κλίση, σταδιακή κατηφόρα, σταδιακή πλαγιά, δεν είναι απότομος γκρεμός από την αρχή. Επειδή, μοναχοί, ο μεγάλος ωκεανός έχει σταδιακή κλίση, σταδιακή κατηφόρα, σταδιακή πλαγιά, δεν είναι απότομος γκρεμός από την αρχή· αυτό, μοναχοί, είναι το πρώτο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο στον μεγάλο ωκεανό, που βλέποντάς το επανειλημμένα οι τιτάνες ευχαριστιούνται στον μεγάλο ωκεανό... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, ο μεγάλος ωκεανός είναι κατοικία μεγάλων όντων. Εκεί υπάρχουν αυτά τα όντα - τιμί, τιμινγκάλα, τιμιραπινγκάλα, τιτάνες, δράκοι, γκαντχάμπα. Κατοικούν στον μεγάλο ωκεανό σώματα εκατό γιότζανα... κ.λπ... σώματα πεντακοσίων γιότζανα. Επειδή, μοναχοί, ο μεγάλος ωκεανός είναι κατοικία μεγάλων όντων· εκεί υπάρχουν αυτά τα όντα - τιμί, τιμινγκάλα, τιμιραπινγκάλα, τιτάνες, δράκοι, γκαντχάμπα· κατοικούν στον μεγάλο ωκεανό σώματα εκατό γιότζανα... κ.λπ... σώματα πεντακοσίων γιότζανα· αυτό, μοναχοί, είναι το όγδοο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο στον μεγάλο ωκεανό, που βλέποντάς το επανειλημμένα οι τιτάνες ευχαριστιούνται στον μεγάλο ωκεανό. Αυτά, μοναχοί, είναι τα οκτώ θαυμαστά και εκπληκτικά φαινόμενα στον μεγάλο ωκεανό, που βλέποντάς τα επανειλημμένα οι τιτάνες ευχαριστιούνται στον μεγάλο ωκεανό.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, υπάρχουν οκτώ θαυμαστά και εκπληκτικά φαινόμενα σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή, που βλέποντάς τα επανειλημμένα οι μοναχοί ευχαριστιούνται σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή. Ποιες οκτώ; Όπως, μοναχοί, ο μεγάλος ωκεανός έχει σταδιακή κλίση, σταδιακή κατηφόρα, σταδιακή πλαγιά, δεν είναι απότομος γκρεμός από την αρχή· ακριβώς έτσι, μοναχοί, σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή υπάρχει σταδιακή εξάσκηση, σταδιακή λειτουργία, σταδιακή πρακτική, όχι απότομη διείσδυση στην τελική απελευθερωτική γνώση. Επειδή, μοναχοί, σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή υπάρχει σταδιακή εξάσκηση, σταδιακή λειτουργία, σταδιακή πρακτική, όχι απότομη διείσδυση στην τελική απελευθερωτική γνώση· αυτό, μοναχοί, είναι το πρώτο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή, που βλέποντάς το επανειλημμένα οι μοναχοί ευχαριστιούνται σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή... κ.λπ... όπως, μοναχοί, ο μεγάλος ωκεανός είναι κατοικία μεγάλων όντων· εκεί υπάρχουν αυτά τα όντα - τιμί, τιμινγκάλα, τιμιραπινγκάλα, τιτάνες, δράκοι, γκαντχάμπα, κατοικούν στον μεγάλο ωκεανό σώματα εκατό γιότζανα... κ.λπ... σώματα πεντακοσίων γιότζανα· ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτή η Διδασκαλία και διαγωγή είναι κατοικία μεγάλων όντων. Εκεί υπάρχουν αυτά τα όντα - ο εισερχόμενος στο ρεύμα, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της εισόδου στο ρεύμα... κ.λπ... ο Άξιος, αυτός που ασκεί για την Αξιότητα. Επειδή, μοναχοί, αυτή η Διδασκαλία και διαγωγή είναι κατοικία μεγάλων όντων· εκεί υπάρχουν αυτά τα όντα - ο εισερχόμενος στο ρεύμα, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της εισόδου στο ρεύμα... κ.λπ... ο Άξιος, αυτός που ασκεί για την Αξιότητα· αυτό, μοναχοί, είναι το όγδοο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή, που βλέποντάς το επανειλημμένα οι μοναχοί ευχαριστιούνται σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή. Αυτά, μοναχοί, είναι τα οκτώ θαυμαστά και εκπληκτικά φαινόμενα σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή, που βλέποντάς τα επανειλημμένα οι μοναχοί ευχαριστιούνται σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή». Δέκατη.