6.
Η ομιλία για τις φωλιές
252.
Στη Σαβάτθι.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, ξέσπασε μάχη μεταξύ θεών και τιτάνων.
Σε εκείνη τη μάχη, μοναχοί, οι τιτάνες νίκησαν, οι θεοί ηττήθηκαν.
Ηττημένοι, μοναχοί, οι θεοί υποχωρούσαν με τα πρόσωπα στραμμένα προς τον βορρά, και οι τιτάνες τους καταδίωκαν.
Τότε, μοναχοί, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, απευθύνθηκε στον αρματηλάτη Μάταλι με στίχο:
με τη μύτη του ρυμού απόφυγέ τες·
ας χάσουμε τη ζωή μας στους τιτάνες,
ας μη μείνουν αυτά τα δις-γεννημένα πουλιά χωρίς φωλιά».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», μοναχοί, ο αρματηλάτης Μάταλι, αφού υποσχέθηκε στον Σάκκα, τον άρχοντα των θεών, γύρισε πίσω το άρμα με τα χίλια ευγενή άλογα. Τότε, μοναχοί, στους τιτάνες ήρθε αυτή η σκέψη: «Τώρα το άρμα με τα χίλια ευγενή άλογα του Σάκκα, του άρχοντα των θεών, γύρισε πίσω. Για δεύτερη φορά οι θεοί θα πολεμήσουν με τους τιτάνες». Φοβισμένοι, μπήκαν στην πόλη των τιτάνων. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, η νίκη ήταν του Σάκκα, του άρχοντα των θεών, με τη δικαιοσύνη».