5.
Η ομιλία για τον μοναχό
186.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«'Παράγοντες της φώτισης, παράγοντες της φώτισης', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Σε ποιο βαθμό, σεβάσμιε κύριε, λέγονται 'παράγοντες της φώτισης';»
«'Οδηγούν στη φώτιση', μοναχέ, για αυτό λέγονται 'παράγοντες της φώτισης'.
Εδώ, μοναχέ, αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της μνήμης, βασισμένο στην αποστασιοποίηση, βασισμένο στο μη πάθος, βασισμένο στην παύση, ωριμάζοντας στην αποδέσμευση... κ.λπ...
αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της αταραξίας, βασισμένο στην αποστασιοποίηση, βασισμένο στο μη πάθος, βασισμένο στην παύση, ωριμάζοντας στην αποδέσμευση.
Σε αυτόν που αναπτύσσει αυτούς τους επτά παράγοντες της φώτισης, ο νους απελευθερώνεται από τη νοητική διαφθορά της φιληδονίας, ο νους απελευθερώνεται από τη νοητική διαφθορά της προσκόλλησης στην ύπαρξη, ο νους απελευθερώνεται από τη νοητική διαφθορά της άγνοιας.
Υπάρχει η γνώση: «στον απελευθερωμένο, υπάρχει απελευθέρωση».
Κατανοεί: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
'Οδηγούν στη φώτιση', μοναχέ, για αυτό λέγονται 'παράγοντες της φώτισης'».
Πέμπτο.