10.
Η ομιλία για το βρυχηθμό του λιονταριού
64.
«Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι οι δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
Ποιες είναι οι έξι;
Εδώ, μοναχοί, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον.
Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον, αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία. Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία, αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι τη μόλυνση, την κάθαρση και την ανάδυση από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις. Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα... κ.λπ... αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις, δηλαδή - μία γέννηση, δύο γεννήσεις... κ.λπ... έτσι θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις με τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τους. Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις, δηλαδή - μία γέννηση, δύο γεννήσεις... κ.λπ... έτσι θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις με τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τους. Αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα με τον θείο οφθαλμό, καθαρό, που υπερβαίνει τον ανθρώπινο... κ.λπ... κατανοεί τα όντα που επαναγεννιούνται σύμφωνα με τις πράξεις τους. Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα με τον θείο οφθαλμό, καθαρό, που υπερβαίνει τον ανθρώπινο... κ.λπ... κατανοεί τα όντα που επαναγεννιούνται σύμφωνα με τις πράξεις τους, αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Εφόσον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει, αυτό επίσης, μοναχοί, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι έξι δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον όπως πραγματικά είναι είναι γνωστή, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα, ερωτηθείς, απαντά σε αυτούς με τη γνώση σχετικά με το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον όπως πραγματικά είναι.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία, και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία, όπως πραγματικά είναι, είναι γνωστή, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα, ερωτηθείς, απαντά σε αυτούς με τη γνώση σχετικά με το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία, όπως πραγματικά είναι.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με τη μόλυνση, την κάθαρση και την ανάδυση από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις, και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τη μόλυνση, την κάθαρση και την ανάδυση από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις όπως πραγματικά είναι έχει γνωστεί, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα, όταν ερωτάται, τους απαντά με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με τη μόλυνση, την κάθαρση και την ανάδυση από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με την ανάμνηση προηγούμενων ζωών, και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με την ανάμνηση προηγούμενων ζωών όπως πραγματικά είναι έχει γνωστεί, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα, όταν ερωτάται, τους απαντά με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με την ανάμνηση προηγούμενων ζωών.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με τον θάνατο και την επαναγέννηση των όντων, και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τον θάνατο και την επαναγέννηση των όντων όπως πραγματικά είναι έχει γνωστεί, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα, όταν ερωτάται, τους απαντά με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σχετικά με τον θάνατο και την επαναγέννηση των όντων.
«Αν εκεί, μοναχοί, άλλοι πλησιάσουν τον Τατχάγκατα σχετικά με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι, και κάνουν ερώτηση. Με όποιον τρόπο, μοναχοί, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... όπως πραγματικά είναι έχει γνωστεί, με τον ίδιο τρόπο ο Τατχάγκατα σχετικά με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... όταν ερωτάται, τους απαντά με τη γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι.
«Εκεί, μοναχοί, αυτή η γνώση του δυνατού ως δυνατού και του αδύνατου ως αδύνατου όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Αυτή η γνώση του επακόλουθου των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία, όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Αυτή η γνώση της μόλυνσης, της κάθαρσης και της ανάδυσης από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Αυτή η γνώση της ανάμνησης προηγούμενων ζωών όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Αυτή η γνώση του θανάτου και της επαναγέννησης των όντων όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Αυτή η γνώση σχετικά με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... όπως πραγματικά είναι, αυτή τη λέω ότι ανήκει στον αυτοσυγκεντρωμένο, όχι στον μη-αυτοσυγκεντρωμένο. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, η αυτοσυγκέντρωση είναι η οδός, η μη-αυτοσυγκέντρωση είναι η κακή οδός». Δέκατη.