7.
Η ομιλία για τον δεμένο με λουρί
99.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων.
Η αρχή δεν είναι εμφανής για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, καθώς μεταναστεύουν και περιπλανώνται.
Έρχεται ο καιρός, μοναχοί, που ο μεγάλος ωκεανός μαραίνεται, ξεραίνεται και παύει να υπάρχει·
δεν λέω όμως ότι για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, που μεταναστεύουν και περιπλανώνται στον κύκλο των επαναγεννήσεων, υπάρχει τερματισμός της δυστυχίας.
Έρχεται ο καιρός, μοναχοί, που το Σινέρου, ο βασιλιάς των βουνών, καίγεται, καταστρέφεται και παύει να υπάρχει·
δεν λέω όμως ότι για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, που μεταναστεύουν και περιπλανώνται στον κύκλο των επαναγεννήσεων, υπάρχει τερματισμός της δυστυχίας.
Έρχεται ο καιρός, μοναχοί, που η μεγάλη γη καίγεται, καταστρέφεται και παύει να υπάρχει·
δεν λέω όμως ότι για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, που μεταναστεύουν και περιπλανώνται στον κύκλο των επαναγεννήσεων, υπάρχει τερματισμός της δυστυχίας».
«Όπως ακριβώς, μοναχοί, ένας σκύλος δεμένος με λουρί σε γερό πάσσαλο ή στύλο, τρέχει γύρω από αυτόν ακριβώς τον πάσσαλο ή τον στύλο και περιστρέφεται γύρω του· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο αδαής κοινός άνθρωπος που δεν βλέπει τους ευγενείς... κ.λπ... που δεν είναι πειθαρχημένος στη διδασκαλία των ενάρετων ατόμων, θεωρεί την ύλη ως εαυτό... κ.λπ... θεωρεί το αίσθημα ως εαυτό... θεωρεί την αντίληψη ως εαυτό... θεωρεί τις δραστηριότητες ως εαυτό... θεωρεί τη συνείδηση ως εαυτό, ή τον εαυτό ως έχοντα συνείδηση· ή τη συνείδηση στον εαυτό, ή τον εαυτό στη συνείδηση. Αυτός τρέχει γύρω μόνο από την ύλη και περιστρέφεται γύρω της, μόνο γύρω από το αίσθημα... κ.λπ... μόνο στην αντίληψη... μόνο γύρω από τις δραστηριότητες... τρέχει γύρω μόνο από τη συνείδηση και περιστρέφεται γύρω της. Αυτός τρέχοντας γύρω από την ύλη και περιστρεφόμενος γύρω της, γύρω από το αίσθημα... κ.λπ... την αντίληψη... τις δραστηριότητες... τρέχοντας γύρω από τη συνείδηση και περιστρεφόμενος γύρω της, δεν απελευθερώνεται από την ύλη, δεν απελευθερώνεται από το αίσθημα, δεν απελευθερώνεται από την αντίληψη, δεν απελευθερώνεται από τις δραστηριότητες, δεν απελευθερώνεται από τη συνείδηση, δεν απελευθερώνεται από τη γέννηση, από το γήρας και τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος. Λέω ότι 'δεν απελευθερώνεται από τον πόνο'».
«Ο μορφωμένος όμως, μοναχοί, ευγενής μαθητής που βλέπει τους ευγενείς... κ.λπ... που είναι καλά πειθαρχημένος στη διδασκαλία των ενάρετων ατόμων, δεν θεωρεί την ύλη ως εαυτό... κ.λπ... δεν θεωρεί το αίσθημα... ούτε την αντίληψη... ούτε τις δραστηριότητες... δεν θεωρεί τη συνείδηση ως εαυτό, ούτε τον εαυτό ως έχοντα συνείδηση· ούτε τη συνείδηση στον εαυτό, ούτε τον εαυτό στη συνείδηση. Αυτός δεν τρέχει γύρω από την ύλη και δεν περιστρέφεται γύρω της, γύρω από το αίσθημα... την αντίληψη... τις δραστηριότητες... δεν τρέχει γύρω από τη συνείδηση και δεν περιστρέφεται γύρω της. Αυτός μη τρέχοντας γύρω από την ύλη και μη περιστρεφόμενος γύρω της, γύρω από το αίσθημα... την αντίληψη... τις δραστηριότητες... μη τρέχοντας γύρω από τη συνείδηση και μη περιστρεφόμενος γύρω της· απελευθερώνεται από την ύλη, απελευθερώνεται από το αίσθημα, απελευθερώνεται από την αντίληψη, απελευθερώνεται από τις δραστηριότητες, απελευθερώνεται από τη συνείδηση, απελευθερώνεται από τη γέννηση, από το γήρας και τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος. Λέω ότι 'απελευθερώνεται από τον πόνο'». Έβδομη.