7.
Η ομιλία για την τελετή πρόσκλησης για νουθεσία
215.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο Ανατολικό Μοναστήρι, στο μέγαρο της μητέρας του Μιγκάρα, με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών, περίπου πεντακόσιους μοναχούς, όλοι τους Άξιοι.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος, την ημέρα της τήρησης των κανόνων, τη δέκατη πέμπτη, της τελετής πρόσκλησης για νουθεσία, καθόταν στο ύπαιθρο περιστοιχισμένος από την Κοινότητα μοναχών.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού κοίταξε την Κοινότητα των μοναχών που ήταν σιωπηλή, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Λοιπόν τώρα, μοναχοί, σας προσκαλώ για νουθεσία.
Μήπως με επικρίνετε για κάτι σωματικό ή λεκτικό;»
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο: «Δεν επικρίνουμε εμείς, σεβάσμιε κύριε, τον Ευλογημένο για τίποτε σωματικό ή λεκτικό. Διότι ο Ευλογημένος, σεβάσμιε κύριε, είναι αυτός που εγείρει τη μη εγερμένη οδό, αυτός που δημιουργεί τη μη δημιουργημένη οδό, αυτός που διακηρύσσει τη μη διακηρυγμένη οδό, ο γνώστης της οδού, ο ειδήμων της οδού, ο επιδέξιος στην οδό. Οι μαθητές όμως τώρα, σεβάσμιε κύριε, διαμένουν ακολουθώντας την οδό, προικισμένοι μετά από αυτόν· και εγώ, σεβάσμιε κύριε, προσκαλώ τον Ευλογημένο για νουθεσία. Μήπως με επικρίνει ο Ευλογημένος για κάτι σωματικό ή λεκτικό;»
«Δεν σε επικρίνω, Σαριπούττα, για τίποτε σωματικό ή λεκτικό. Σοφός είσαι, Σαριπούττα, με μεγάλη σοφία είσαι, Σαριπούττα, με ευρεία σοφία είσαι, Σαριπούττα, με χαρούμενη σοφία είσαι, Σαριπούττα, με ταχεία σοφία είσαι, Σαριπούττα, με οξεία σοφία είσαι, Σαριπούττα, με διεισδυτική σοφία είσαι, Σαριπούττα. Όπως, Σαριπούττα, ο πρωτότοκος γιος ενός βασιλιά παγκόσμιου μονάρχη συνεχίζει σωστά τον τροχό που τέθηκε σε κίνηση από τον πατέρα του· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο κι εσύ, Σαριπούττα, τον ανυπέρβλητο τροχό της Διδασκαλίας που τέθηκε σε κίνηση από εμένα, τον συνεχίζεις σωστά».
«Αν λοιπόν ο Ευλογημένος δεν με επικρίνει, σεβάσμιε κύριε, για τίποτε σωματικό ή λεκτικό. Μήπως όμως, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος επικρίνει αυτούς τους πεντακόσιους μοναχούς για κάτι σωματικό ή λεκτικό;» «Ούτε αυτούς τους πεντακόσιους μοναχούς, Σαριπούττα, επικρίνω για τίποτε σωματικό ή λεκτικό. Διότι, Σαριπούττα, από αυτούς τους πεντακόσιους μοναχούς, εξήντα μοναχοί είναι κάτοχοι της τριπλής αληθινής γνώσης, εξήντα μοναχοί είναι κάτοχοι των έξι ανώτερων γνώσεων, εξήντα μοναχοί είναι απελευθερωμένοι και με τους δύο τρόπους, και οι υπόλοιποι είναι απελευθερωμένοι μέσω της σοφίας».
Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο: «Μου έρχεται έμπνευση, Ευλογημένε, μου έρχεται έμπνευση, Καλότυχε». «Ας σου έρθει, Βανγκίσα», είπε ο Ευλογημένος. Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα επαίνεσε τον Ευλογημένο μπροστά του με κατάλληλους στίχους:
αυτοί που έκοψαν τους νοητικούς δεσμούς και τα δεσμά, χωρίς φασαρία, με εξαλειμμένη την επαναγέννηση, σοφοί.
περιοδεύει τριγύρω αυτή τη γη που φτάνει μέχρι τον ωκεανό.
οι μαθητές υπηρετούν, κάτοχοι της τριπλής αληθινής γνώσης, που εγκατέλειψαν τον θάνατο.
αυτόν που καταστρέφει το αγκάθι της επιθυμίας, τον συγγενή του ήλιου, τιμώ».