2.
Η ομιλία για την άκρη του νυχιού
224.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού τοποθέτησε λίγη σκόνη στην άκρη του νυχιού του, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Τι νομίζετε, μοναχοί, ποιο άραγε είναι περισσότερο, αυτή η λίγη σκόνη που τοποθέτησα στην άκρη του νυχιού μου, ή αυτή η μεγάλη γη;»
«Αυτό ακριβώς, σεβάσμιε κύριε, είναι περισσότερο, δηλαδή η μεγάλη γη.
Ασήμαντη είναι αυτή η λίγη σκόνη που τοποθέτησε ο Ευλογημένος στην άκρη του νυχιού του.
Σε σύγκριση με τη μεγάλη γη, η λίγη σκόνη που τοποθέτησε ο Ευλογημένος στην άκρη του νυχιού του δεν φτάνει ούτε σε υπολογισμό, δεν φτάνει ούτε σε σύγκριση, δεν φτάνει ούτε σε κλάσμα».
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, λίγα είναι εκείνα τα όντα που επαναγεννιούνται μεταξύ των ανθρώπων·
αλλά πολύ περισσότερα είναι εκείνα τα όντα που επαναγεννιούνται αλλού εκτός από τους ανθρώπους.
Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι -
'θα διαμένουμε επιμελείς'.
Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
Δεύτερο.