6.
Η ομιλία για τους λίγους
117.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στον Ευλογημένο:
«Εδώ σε μένα, σεβάσμιε κύριε, που είχα μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήμουν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός:
"Λίγα είναι εκείνα τα όντα στον κόσμο που, αφού αποκτήσουν εξαιρετικά πλούτη, δεν μεθούν, δεν αμελούν, δεν περιπίπτουν σε απληστία για τις ηδονές και δεν συμπεριφέρονται άσχημα προς τα όντα.
Αλλά πολύ περισσότερα είναι εκείνα τα όντα στον κόσμο που, αφού αποκτήσουν εξαιρετικά πλούτη, μεθούν και αμελούν και περιπίπτουν σε απληστία για τις ηδονές και συμπεριφέρονται άσχημα προς τα όντα"».
«Έτσι είναι, μεγάλε βασιλιά, έτσι είναι, μεγάλε βασιλιά! Λίγα είναι εκείνα τα όντα, μεγάλε βασιλιά, στον κόσμο που, αφού αποκτήσουν εξαιρετικά πλούτη, δεν μεθούν, δεν αμελούν, δεν περιπίπτουν σε απληστία για τις ηδονές και δεν συμπεριφέρονται άσχημα προς τα όντα. Αλλά πολύ περισσότερα είναι εκείνα τα όντα στον κόσμο που, αφού αποκτήσουν εξαιρετικά πλούτη, μεθούν και αμελούν και περιπίπτουν σε απληστία για τις ηδονές και συμπεριφέρονται άσχημα προς τα όντα». Αυτά είπε... κ.λπ...
δεν κατανοούν την υπέρβαση, όπως τα ελάφια την παγίδα που έχει στηθεί·
αργότερα γίνεται πικρό για αυτούς, διότι το επακόλουθο είναι κακό».