9.
Η ομιλία για την οικογένεια
361.
Κάποτε ο Ευλογημένος περιπλανιόταν στους Κοσάλα με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών και έφτασε στη Ναλάντα.
Εκεί ο Ευλογημένος διέμενε στη Ναλάντα, στο άλσος μανγκοδέντρων του Παβάρικα.
Εκείνη την περίοδο η Ναλάντα υπέφερε από λιμό, με δύσκολη διαβίωση, με λευκά οστά σκορπισμένα παντού, με τις σπορές να μην αποδίδουν. Εκείνη την περίοδο ο Τζαϊν Νατάπουττα διέμενε στη Ναλάντα μαζί με μια μεγάλη ακολουθία Τζαϊν. Τότε ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, μαθητής των Τζαϊν, πήγε εκεί όπου ήταν ο Τζαϊν Νατάπουττα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Τζαϊν Νατάπουττα και κάθισε στο πλάι. Στον Ασιμπαντχακαπούττα, τον αρχηγό του χωριού, που καθόταν στο πλάι, ο Τζαϊν Νατάπουττα είπε αυτό - «Έλα εσύ, αρχηγέ του χωριού, πρόσαψε κατηγορία στον ασκητή Γκόταμα. Έτσι θα διαδοθεί καλή φήμη για σένα - 'Ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, πρόσαψε κατηγορία στον ασκητή Γκόταμα που έχει τόσο μεγάλη υπερφυσική δύναμη, τόσο μεγάλη επιρροή'».
«Πώς όμως εγώ, σεβάσμιε κύριε, θα προσάψω κατηγορία στον ασκητή Γκόταμα που έχει τόσο μεγάλη υπερφυσική δύναμη, τόσο μεγάλη επιρροή;» «Έλα εσύ, αρχηγέ του χωριού, πήγαινε εκεί που είναι ο ασκητής Γκόταμα· αφού πλησιάσεις, πες έτσι στον ασκητή Γκόταμα - 'Δεν είναι αλήθεια, σεβάσμιε κύριε, ότι ο Ευλογημένος με πολλούς τρόπους επαινεί τη φροντίδα για τις οικογένειες, επαινεί την προστασία, επαινεί τη συμπόνια;' Αν λοιπόν, αρχηγέ του χωριού, ο ασκητής Γκόταμα, έτσι ερωτηθείς, απαντήσει έτσι - 'Ναι, αρχηγέ του χωριού, ο Τατχάγκατα με πολλούς τρόπους επαινεί τη φροντίδα για τις οικογένειες, επαινεί την προστασία, επαινεί τη συμπόνια', εσύ θα του έλεγες έτσι - 'Τότε γιατί, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος σε περίοδο λιμού, με δύσκολη διαβίωση, με λευκά οστά σκορπισμένα παντού, με τις σπορές να μην αποδίδουν, περιπλανιέται με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών; Ο Ευλογημένος ασκεί για την εκμηδένιση των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για τη συμφορά των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για την καταστροφή των οικογενειών!' Αυτή, αρχηγέ του χωριού, την ερώτηση με δύο άκρα, όταν ερωτηθεί ο ασκητής Γκόταμα, δεν θα μπορέσει ούτε να την φτύσει ούτε να την καταπιεί». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, στον Τζαϊν Νατάπουττα και αφού σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Τζαϊν Νατάπουττα, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο:
«Δεν είναι αλήθεια, σεβάσμιε κύριε, ότι ο Ευλογημένος με πολλούς τρόπους επαινεί τη φροντίδα για τις οικογένειες, επαινεί την προστασία, επαινεί τη συμπόνια;» «Ναι, αρχηγέ του χωριού, ο Τατχάγκατα με πολλούς τρόπους επαινεί τη φροντίδα για τις οικογένειες, επαινεί την προστασία, επαινεί τη συμπόνια». «Τότε γιατί, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος σε περίοδο λιμού, με δύσκολη διαβίωση, με λευκά οστά σκορπισμένα παντού, με τις σπορές να μην αποδίδουν, περιπλανιέται με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών; Ο Ευλογημένος ασκεί για την εκμηδένιση των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για τη συμφορά των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για την καταστροφή των οικογενειών». «Από εδώ, αρχηγέ του χωριού, ενενήντα έναν κοσμικούς κύκλους που θυμάμαι, δεν γνωρίζω άμεσα καμία οικογένεια που να έχει καταστραφεί απλώς από την προσφορά μαγειρεμένης τροφής. Αντίθετα, όσες οικογένειες είναι πλούσιες, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλες απολαύσεις, με άφθονο χρυσό και ασήμι, με άφθονα περιουσιακά στοιχεία και εξοπλισμό, με άφθονα χρήματα και δημητριακά, όλες αυτές έχουν προκύψει από τη γενναιοδωρία, έχουν προκύψει από την αλήθεια και έχουν προκύψει από την ασκητική ζωή. Οκτώ λοιπόν, αρχηγέ του χωριού, είναι οι αιτίες, οκτώ οι συνθήκες για την καταστροφή των οικογενειών. Οι οικογένειες καταστρέφονται από τον βασιλιά, ή οι οικογένειες καταστρέφονται από τους κλέφτες, ή οι οικογένειες καταστρέφονται από τη φωτιά, ή οι οικογένειες καταστρέφονται από το νερό, ή τα αποθηκευμένα αγαθά χάνονται από τη θέση τους, ή οι κακοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις αποτυγχάνουν, ή στην οικογένεια εγείρεται ένας σπάταλος που σκορπίζει, διασκορπίζει και καταστρέφει τα πλούτη, και η παροδικότητα είναι η όγδοη. Αυτές λοιπόν, αρχηγέ του χωριού, είναι οι οκτώ αιτίες, οι οκτώ συνθήκες για την καταστροφή των οικογενειών. Ενώ υπάρχουν αυτές οι οκτώ αιτίες, αυτές οι οκτώ συνθήκες, αρχηγέ του χωριού, όποιος θα μου έλεγε έτσι - 'Ο Ευλογημένος ασκεί για την εκμηδένιση των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για τη συμφορά των οικογενειών, ο Ευλογημένος ασκεί για την καταστροφή των οικογενειών', αυτός, αρχηγέ του χωριού, χωρίς να εγκαταλείψει εκείνα τα λόγια, χωρίς να εγκαταλείψει εκείνη τη σκέψη, χωρίς να απαρνηθεί εκείνη την άποψη, σαν να μεταφέρθηκε έτσι τοποθετείται στην κόλαση». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, σεβάσμιε κύριε, θαυμάσιο, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... Ας με θεωρεί ο Ευλογημένος λαϊκό ακόλουθο που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Ένατη.