10.
Η ομιλία για την αιτία του εξωτερικού παροδικού
143.
«Οι υλικές μορφές, μοναχοί, είναι παροδικές.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση των υλικών μορφών, κι αυτή είναι παροδική.
Οι υλικές μορφές που έχουν δημιουργηθεί από κάτι παροδικό, μοναχοί, πώς θα είναι μόνιμες;
Οι ήχοι...
οι οσμές...
οι γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση των νοητικών φαινομένων, κι αυτή είναι παροδική.
Τα νοητικά φαινόμενα που έχουν δημιουργηθεί από κάτι παροδικό, μοναχοί, πώς θα είναι μόνιμα;
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Δέκατη.