2.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο εξωτερικό
157.
«Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει την ύλη που είναι παροδική ως παροδική· αυτή είναι η ορθή άποψή του.
Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους·
με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.
Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τους ήχους που είναι παροδικοί ως παροδικούς...
τις οσμές...
τις γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
τα νοητικά φαινόμενα που είναι παροδικά ως παροδικά· αυτή είναι η ορθή άποψή του.
Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους·
με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.»
Δεύτερο.