10.
Η ομιλία για τον πρεσβύτερο μοναχό Κακούντα
100.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Εκείνη την περίοδο ο Κακούντα, γιος των Κολίγια, ο συνοδός του σεβασμίου Μαχαμογκαλλάνα, είχε μόλις πεθάνει και είχε επαναγεννηθεί σε κάποιο σώμα δημιουργημένο από τον νου.
Η απόκτηση ατομικής ύπαρξης του ήταν τέτοια -
όπως ακριβώς δύο ή τρεις περιοχές χωριών της Μαγκάντα.
Με εκείνη την απόκτηση ατομικής ύπαρξης δεν βλάπτει ούτε τον εαυτό του ούτε τους άλλους.
Τότε ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, πλησίασε τον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, είπε στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα: «Στον Ντεβαντάττα, σεβάσμιε κύριε, τέτοια επιθυμία εγέρθηκε - 'εγώ θα καθοδηγήσω την Κοινότητα των μοναχών'. Και μαζί με την έγερση αυτής της σκέψης, σεβάσμιε κύριε, ο Ντεβαντάττα έχει ξεπέσει από εκείνη την υπερφυσική δύναμη». Αυτά είπε ο Κακούντα, ο νεαρός θεός. Αφού είπε αυτά, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε στον Ευλογημένο:
«Ο Κακούντα, σεβάσμιε κύριε, γιος των Κολίγια, ο συνοδός μου, είχε μόλις πεθάνει και έχει επαναγεννηθεί σε κάποιο σώμα δημιουργημένο από τον νου. Η απόκτηση ατομικής ύπαρξης του είναι τέτοια - όπως ακριβώς δύο ή τρεις περιοχές χωριών της Μαγκάντα. Με εκείνη την απόκτηση ατομικής ύπαρξης δεν βλάπτει ούτε τον εαυτό του ούτε τους άλλους. Τότε, σεβάσμιε κύριε, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, με πλησίασε· αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, σεβάσμιε κύριε, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, μου είπε: 'Στον Ντεβαντάττα, σεβάσμιε κύριε, τέτοια επιθυμία εγέρθηκε - εγώ θα καθοδηγήσω την Κοινότητα των μοναχών. Και μαζί με την έγερση αυτής της σκέψης, σεβάσμιε κύριε, ο Ντεβαντάττα έχει ξεπέσει από εκείνη την υπερφυσική δύναμη'. Αυτά είπε, σεβάσμιε κύριε, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός. Αφού είπε αυτά, μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
«Μήπως όμως, Μογκαλλάνα, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, είναι γνωστός σε σένα, έχοντας περιλάβει τον νου του με τον νου σου - 'ό,τι λέει ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, όλο αυτό είναι έτσι ακριβώς και όχι διαφορετικά';» «Ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, σεβάσμιε κύριε, είναι γνωστός σε μένα, έχοντας περιλάβει τον νου του με τον νου μου - 'ό,τι λέει ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, όλο αυτό είναι έτσι ακριβώς και όχι διαφορετικά'». «Πρόσεχε αυτά τα λόγια, Μογκαλλάνα!! Τώρα αυτός ο ανόητος άνθρωπος θα αποκαλύψει ο ίδιος τον εαυτό του.
«Αυτοί οι πέντε Διδάσκαλοι, Μογκαλλάνα, υπάρχουν στον κόσμο. Ποια πέντε; Εδώ, Μογκαλλάνα, κάποιος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνή ηθική, ισχυρίζεται 'έχω αγνή ηθική', 'η ηθική μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη'. Οι μαθητές του τον γνωρίζουν έτσι - 'αυτός ο αξιότιμος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνή ηθική, ισχυρίζεται «έχω αγνή ηθική», «η ηθική μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη»'. Αν όμως εμείς το αναφέρουμε στους λαϊκούς, δεν θα ήταν ευχάριστο σε αυτόν. Αυτό όμως που είναι δυσάρεστο σε αυτόν, πώς θα μπορούσαμε εμείς να του συμπεριφερθούμε έτσι - 'τιμάται όμως με τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· ό,τι αυτός θα κάνει, αυτός ο ίδιος θα αναγνωριστεί από αυτό'. Έναν τέτοιο λοιπόν, Μογκαλλάνα, Διδάσκαλο οι μαθητές προστατεύουν σχετικά με την ηθική· και ένας τέτοιος Διδάσκαλος προσδοκά προστασία από τους μαθητές σχετικά με την ηθική.
«Επιπλέον, Μογκαλλάνα, εδώ κάποιος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνό βιοπορισμό, ισχυρίζεται 'έχω αγνό βιοπορισμό', 'ο βιοπορισμός μου είναι αγνός, λαμπερός, αμόλυντος'. Οι μαθητές του τον γνωρίζουν έτσι - 'αυτός ο αξιότιμος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνό βιοπορισμό, ισχυρίζεται «έχω αγνό βιοπορισμό», «ο βιοπορισμός μου είναι αγνός, λαμπερός, αμόλυντος»'. Αν όμως εμείς το αναφέρουμε στους λαϊκούς, δεν θα ήταν ευχάριστο σε αυτόν. Αυτό όμως που είναι δυσάρεστο σε αυτόν, πώς θα μπορούσαμε εμείς να του συμπεριφερθούμε έτσι - 'τιμάται όμως με τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· ό,τι αυτός θα κάνει, αυτός ο ίδιος θα αναγνωριστεί από αυτό'. Έναν τέτοιο λοιπόν, Μογκαλλάνα, Διδάσκαλο οι μαθητές προστατεύουν σχετικά με τον βιοπορισμό· και ένας τέτοιος Διδάσκαλος προσδοκά προστασία από τους μαθητές σχετικά με τον βιοπορισμό.
«Επιπλέον, Μογκαλλάνα, εδώ κάποιος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνή διδαχή της Διδασκαλίας, ισχυρίζεται 'έχω αγνή διδαχή της Διδασκαλίας', 'η διδαχή της Διδασκαλίας μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη'. Οι μαθητές του τον γνωρίζουν έτσι - 'αυτός ο αξιότιμος Διδάσκαλος ενώ δεν έχει αγνή διδαχή της Διδασκαλίας, ισχυρίζεται «έχω αγνή διδαχή της Διδασκαλίας», «η διδαχή της Διδασκαλίας μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη»'. Αν όμως εμείς το αναφέρουμε στους λαϊκούς, δεν θα ήταν ευχάριστο σε αυτόν. Αυτό όμως που είναι δυσάρεστο σε αυτόν, πώς θα μπορούσαμε εμείς να του συμπεριφερθούμε έτσι - 'τιμάται όμως με τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· ό,τι αυτός θα κάνει, αυτός ο ίδιος θα αναγνωριστεί από αυτό'. Έναν τέτοιο λοιπόν, Μογκαλλάνα, Διδάσκαλο οι μαθητές προστατεύουν σχετικά με τη διδαχή της Διδασκαλίας· και ένας τέτοιος Διδάσκαλος προσδοκά προστασία από τους μαθητές σχετικά με τη διδαχή της Διδασκαλίας.
«Επιπλέον, Μογκαλλάνα, εδώ κάποιος Διδάσκαλος με μη αγνή επεξήγηση όντας, διεκδικεί «είμαι με αγνή επεξήγηση», «η επεξήγησή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Οι μαθητές του τον γνωρίζουν έτσι - «αυτός ο αξιότιμος Διδάσκαλος με μη αγνή επεξήγηση όντας, διεκδικεί 'είμαι με αγνή επεξήγηση', 'η επεξήγησή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη'». Αν όμως εμείς το αναφέρουμε στους λαϊκούς, δεν θα ήταν ευχάριστο σε αυτόν. Αυτό όμως που είναι δυσάρεστο σε αυτόν, πώς θα μπορούσαμε εμείς να του συμπεριφερθούμε έτσι - 'τιμάται όμως με τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· ό,τι αυτός θα κάνει, αυτός ο ίδιος θα αναγνωριστεί από αυτό'. Έναν τέτοιο λοιπόν, Μογκαλλάνα, Διδάσκαλο οι μαθητές προστατεύουν ως προς την επεξήγηση· και ένας τέτοιος Διδάσκαλος προσδοκά προστασία από τους μαθητές ως προς την επεξήγηση.
«Επιπλέον, Μογκαλλάνα, εδώ κάποιος Διδάσκαλος με μη αγνή γνώση και ενόραση όντας, διεκδικεί «είμαι με αγνή γνώση και ενόραση», «η γνώση και ενόρασή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Οι μαθητές του τον γνωρίζουν έτσι - «αυτός ο αξιότιμος Διδάσκαλος με μη αγνή γνώση και ενόραση όντας, διεκδικεί 'είμαι με αγνή γνώση και ενόραση', 'η γνώση και ενόρασή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη'». Αν όμως εμείς το αναφέρουμε στους λαϊκούς, δεν θα ήταν ευχάριστο σε αυτόν. Αυτό όμως που είναι δυσάρεστο σε αυτόν, πώς θα μπορούσαμε εμείς να του συμπεριφερθούμε έτσι - 'τιμάται όμως με τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· ό,τι αυτός θα κάνει, αυτός ο ίδιος θα αναγνωριστεί από αυτό'. Έναν τέτοιο λοιπόν, Μογκαλλάνα, Διδάσκαλο οι μαθητές προστατεύουν ως προς τη γνώση και ενόραση· και ένας τέτοιος Διδάσκαλος προσδοκά προστασία από τους μαθητές ως προς τη γνώση και ενόραση. Αυτοί λοιπόν, Μογκαλλάνα, οι πέντε Διδάσκαλοι υπάρχουν στον κόσμο.
«Εγώ όμως, Μογκαλλάνα, με αγνή ηθική όντας, δηλώνω «είμαι με αγνή ηθική», «η ηθική μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Και οι μαθητές δεν με προστατεύουν ως προς την ηθική, ούτε εγώ προσδοκώ προστασία από τους μαθητές ως προς την ηθική. Με αγνό βιοπορισμό όντας, δηλώνω «είμαι με αγνό βιοπορισμό», «ο βιοπορισμός μου είναι αγνός, λαμπερός, αμόλυντος». Και οι μαθητές δεν με προστατεύουν ως προς τον βιοπορισμό, ούτε εγώ προσδοκώ προστασία από τους μαθητές ως προς τον βιοπορισμό. Με αγνή διδαχή της Διδασκαλίας όντας, δηλώνω «είμαι με αγνή διδαχή της Διδασκαλίας», «η διδαχή της Διδασκαλίας μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Και οι μαθητές δεν με προστατεύουν ως προς τη διδαχή της Διδασκαλίας, ούτε εγώ προσδοκώ προστασία από τους μαθητές ως προς τη διδαχή της Διδασκαλίας. Με αγνή επεξήγηση όντας, δηλώνω «είμαι με αγνή επεξήγηση», «η επεξήγησή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Και οι μαθητές δεν με προστατεύουν ως προς την επεξήγηση, ούτε εγώ προσδοκώ προστασία από τους μαθητές ως προς την επεξήγηση. Με αγνή γνώση και ενόραση όντας, δηλώνω «είμαι με αγνή γνώση και ενόραση», «η γνώση και ενόρασή μου είναι αγνή, λαμπερή, αμόλυντη». Και οι μαθητές δεν με προστατεύουν ως προς τη γνώση και ενόραση, ούτε εγώ προσδοκώ προστασία από τους μαθητές ως προς τη γνώση και ενόραση». Δέκατη.