8.
Η ομιλία για το βέλος
580.
Και δύσκολη και μικρή, και αυτή συνδεδεμένη με οδύνη.
581.
Ακόμη και φτάνοντας στα γηρατειά, θάνατος, διότι τα έμβια όντα έχουν τέτοια φύση.
582.
Έτσι των γεννημένων θνητών, πάντα υπάρχει φόβος από τον θάνατο.
583.
όλα καταλήγουν στο σπάσιμο, έτσι είναι η ζωή των θνητών.
584.
Όλοι υπό την εξουσία του θανάτου πηγαίνουν, όλοι προς τον θάνατο πορεύονται.
585.
ο πατέρας δεν προστατεύει το παιδί, ούτε ο συγγενής τους συγγενείς.
586.
Ένας ένας από τους θνητούς, σαν βόδι για σφαγή οδηγείται.
587.
γι' αυτό οι σοφοί δεν θρηνούν, έχοντας γνωρίσει τον τρόπο του κόσμου.
588.
Μη βλέποντας και τα δύο άκρα, θρηνείς χωρίς νόημα.
589.
παραπλανημένος βλάπτοντας τον εαυτό του, θα το έκανε και ο διορατικός.
590.
περισσότερη οδύνη εγείρεται, και το σώμα βλάπτεται.
591.
Δεν προστατεύονται τα φαντάσματα μέσω αυτού, ανώφελος είναι ο θρήνος.
592.
θρηνώντας τον πεθαμένο, υποτάχθηκε στην εξουσία της λύπης.
593.
ερχόμενα υπό την εξουσία του θανάτου, τα έμβια όντα εδώ τρέμουν.
594.
Τέτοιος είναι ο αποχωρισμός, δες τον τρόπο του κόσμου.
595.
χωρίζεται από την ομάδα των συγγενών, εγκαταλείπει εδώ τη ζωή.
596.
έχοντας δει το φάντασμα πεθαμένο, «αυτός δεν είναι δυνατόν από εμένα» έτσι.
597.
έτσι ακόμη ο σταθερός σοφός, ο μορφωμένος επιδέξιος άνθρωπος·
τη γρήγορα αναδυόμενη λύπη, όπως ο άνεμος το βαμβάκι θα διασκορπίσει.
598.
αναζητώντας την ευτυχία για τον εαυτό του, ας αφαιρέσει το βέλος από τον εαυτό του.
599.
έχοντας υπερβεί κάθε λύπη, χωρίς λύπη γίνεται κατασβεσμένος.
Τέλος της ομιλίας για το βέλος, όγδοη.