4.
Η ομιλία για το ύφασμα
1104.
«Όταν το ρούχο ή το κεφάλι φλέγεται, μοναχοί, τι πρέπει να γίνει;»
«Όταν το ρούχο ή το κεφάλι φλέγεται, σεβάσμιε κύριε, για το σβήσιμο αυτού ακριβώς του ρούχου ή του κεφαλιού πρέπει να γίνει υπερβολική θέληση και προσπάθεια και ζήλος και ενθουσιασμός και ανυποχώρητη στάση και μνήμη και ενσυνειδητότητα».
«Αγνοώντας και μη δίνοντας προσοχή στο φλεγόμενο ρούχο ή κεφάλι, μοναχοί, για την πλήρη συνειδητοποίηση όπως πραγματικά είναι των τεσσάρων ευγενών αληθειών που δεν έχουν πλήρως συνειδητοποιηθεί, πρέπει να γίνει υπερβολική θέληση και προσπάθεια και ζήλος και ενθουσιασμός και ανυποχώρητη στάση και μνήμη και ενσυνειδητότητα. Ποιων τεσσάρων; Της ευγενούς αλήθειας του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... της ευγενούς αλήθειας της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Τέταρτο.