0 results
Consulting the Commentaries and Subcommentaries for this passage...
2.
Η ομιλία για την οκτάδα της σπηλιάς
779.
Το ον προσκολλημένο στη σπηλιά, καλυμμένο από πολλά, ο άνθρωπος στεκόμενος βυθισμένος στην αυταπάτη·
Τέτοιος είναι μακριά από την απομόνωση, διότι οι ηδονές στον κόσμο δεν εγκαταλείπονται εύκολα.
780.
Με πηγή τον πόθο, δέσμιοι στην άνεση της ύπαρξης, αυτοί δύσκολα απελευθερώνονται, διότι δεν υπάρχει απελευθέρωση από άλλον·
Προσδοκώντας το μέλλον ή το παρελθόν, αυτές τις ηδονές ή τις προηγούμενες ψιθυρίζοντας.
781.
Άπληστοι στις ηδονές, προσκολλημένοι, παραπλανημένοι, ανυπάκουοι αυτοί εδραιωμένοι στο άδικο·
Οδηγημένοι στον πόνο θρηνούν, «τι θα γίνουμε όταν πεθάνουμε από εδώ;»
782.
Γι' αυτό λοιπόν ας εξασκείται το πλάσμα ακριβώς εδώ, ό,τι κι αν γνωρίζει ως άδικο στον κόσμο·
όχι εξαιτίας του ας συμπεριφέρεται άδικα, σύντομη πράγματι είναι αυτή η ζωή, λένε οι σοφοί.
783.
Βλέπω στον κόσμο αυτή τη γενιά να τρέμει, κυριευμένη από επιθυμία στα είδη ύπαρξης·
Κατώτεροι άνθρωποι θρηνούν στο στόμα του θανάτου, χωρίς να έχουν εγκαταλείψει την επιθυμία στις διάφορες υπάρξεις.
784.
Κοιτάξτε αυτούς που σπαρταρούν σε ό,τι θεωρούν δικό τους, όπως ψάρια σε νερό που στερεύει·
έχοντας δει και αυτό, ας περπατά κανείς χωρίς ιδιοκτησία, χωρίς να δημιουργεί προσκόλληση στα είδη ύπαρξης.
785.
Και στα δύο άκρα απομακρύνοντας την επιθυμία, έχοντας κατανοήσει πλήρως την επαφή, χωρίς απληστία·
αυτό που ο ίδιος κατακρίνει μη κάνοντάς το, δεν κολλάει σε αυτά που είδε και άκουσε ο σοφός.
786.
Με πλήρη κατανόηση της αντίληψης θα διέσχιζε τη νοητική πλημμύρα, ο σοφός δεν είναι κολλημένος στις κατοχές·
έχοντας τραβήξει έξω το αγκάθι, περιφερόμενος επιμελής, δεν ποθεί αυτόν τον κόσμο ούτε τον άλλο.
Τέλος της ομιλίας για την οκτάδα της σπηλιάς, δεύτερη.
×
Error: Contact form not found.
×
Add notes for personal use
