6.
Η ομιλία για τον Θαπάτι
1002.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο αρκετοί μοναχοί έκαναν την κατασκευή χιτώνων για τον Ευλογημένο -
«Όταν ολοκληρωθεί ο χιτώνας, ο Ευλογημένος θα αναχωρήσει για περιπλάνηση μετά το πέρας των τριών μηνών».
Εκείνη την περίοδο οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα διέμεναν στη Σάντουκα για κάποια υπόθεση.
Οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα άκουσαν -
«Αρκετοί μοναχοί, λένε, κάνουν την κατασκευή χιτώνων για τον Ευλογημένο -
'Όταν ολοκληρωθεί ο χιτώνας, ο Ευλογημένος θα αναχωρήσει για περιπλάνηση μετά το πέρας των τριών μηνών'».
Τότε οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα τοποθέτησαν έναν άνθρωπο στον δρόμο - «Όταν εσύ, άνθρωπε, δεις τον Ευλογημένο να έρχεται, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο, τότε να μας το αναφέρεις». Αφού στάθηκε δύο ή τρεις ημέρες, εκείνος ο άνθρωπος είδε τον Ευλογημένο να έρχεται από μακριά. Αφού τον είδε, πήγε εκεί όπου ήταν οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα· αφού πλησίασε, είπε στους αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα: «Αυτός, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος έρχεται, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος. Όποτε τώρα θεωρείτε ότι είναι η κατάλληλη ώρα».
Τότε οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν και απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο, ακολούθησαν τον Ευλογημένο από κοντά. Τότε ο Ευλογημένος, αφού παρεξέκλινε από τον δρόμο, πήγε προς τη βάση κάποιου δένδρου· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα, αφού απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο, κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι αρχιτέκτονες Ισιντάττα και Πουράνα είπαν στον Ευλογημένο:
«Όταν εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'Θα αναχωρήσει από τη Σαβάτθι για περιπλάνηση στους Κοσάλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο δυσαρέσκεια, υπάρχει θλίψη - 'Ο Ευλογημένος θα είναι μακριά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'Αναχώρησε από τη Σαβάτθι για περιπλάνηση στους Κοσάλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο δυσαρέσκεια, υπάρχει θλίψη - 'Ο Ευλογημένος είναι μακριά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'Θα αναχωρήσει από τους Κοσάλα για περιπλάνηση στους Μάλλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο δυσαρέσκεια, υπάρχει θλίψη - 'Ο Ευλογημένος θα είναι μακριά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'Αναχώρησε από τους Κοσάλα για περιπλάνηση στους Μάλλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο δυσαρέσκεια, υπάρχει θλίψη - 'Ο Ευλογημένος είναι μακριά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'θα αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Μάλλα στους Βατζτζί', εκείνη την περίοδο έχουμε δυσαρέσκεια, έχουμε δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος θα είναι μακριά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Μάλλα στους Βατζτζί', εκείνη την περίοδο έχουμε δυσαρέσκεια, έχουμε δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος είναι μακριά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'θα αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Βατζτζί στους Κασί', εκείνη την περίοδο έχουμε δυσαρέσκεια, έχουμε δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος θα είναι μακριά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Βατζτζί στους Κασί', εκείνη την περίοδο έχουμε δυσαρέσκεια, έχουμε δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος είναι μακριά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'θα αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Κασί στη Μαγκάντα', εκείνη την περίοδο έχουμε δυσαρέσκεια, έχουμε δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος θα είναι μακριά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Κασί στη Μαγκάντα', εκείνη την περίοδο έχουμε όχι λίγη δυσαρέσκεια, έχουμε όχι λίγη δυσφορία - 'Ο Ευλογημένος είναι μακριά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'θα αναχωρήσει για περιπλάνηση από τη Μαγκάντα στους Κασί', εκείνη την περίοδο έχουμε ικανοποίηση, έχουμε ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος θα είναι κοντά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση από τη Μαγκάντα στους Κασί', εκείνη την περίοδο έχουμε ικανοποίηση, έχουμε ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος είναι κοντά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'θα αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Κασί στους Βατζτζί', εκείνη την περίοδο έχουμε ικανοποίηση, έχουμε ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος θα είναι κοντά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση από τους Κασί στους Βατζτζί', εκείνη την περίοδο έχουμε ικανοποίηση, έχουμε ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος είναι κοντά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'από τους Βάτζι θα αναχωρήσει για περιπλάνηση στους Μάλλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος θα είναι κοντά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'από τους Βάτζι έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση στους Μάλλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος είναι κοντά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'από τους Μάλλα θα αναχωρήσει για περιπλάνηση στην Κοσάλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος θα είναι κοντά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'από τους Μάλλα έχει αναχωρήσει για περιπλάνηση στην Κοσάλα', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος είναι κοντά μας'.
«Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'από την Κοσάλα θα αναχωρήσει για περιπλάνηση στη Σαβάτθι', υπάρχει σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος θα είναι κοντά μας'. Όταν όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούμε για τον Ευλογημένο - 'διαμένει στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα', υπάρχει όχι λίγη σε μας εκείνη την περίοδο ικανοποίηση, υπάρχει όχι λίγη ευαρέσκεια - 'ο Ευλογημένος είναι κοντά μας'.
«Γι' αυτό λοιπόν, αρχιτέκτονες, η οικογενειακή ζωή είναι εγκλεισμός, ένα μονοπάτι σκόνης· η αναχώρηση είναι σαν τον ανοιχτό ουρανό. Και είναι αρκετό για εσάς, αρχιτέκτονες, για επιμέλεια». «Υπάρχει πράγματι, σεβάσμιε κύριε, για μας άλλος εγκλεισμός από αυτόν τον εγκλεισμό, πιο περιοριστικός και πιο θεωρούμενος ως περιοριστικός». «Ποιος όμως είναι για εσάς, αρχιτέκτονες, ο άλλος εγκλεισμός από αυτόν τον εγκλεισμό, πιο περιοριστικός και πιο θεωρούμενος ως περιοριστικός;»
«Εδώ εμείς, σεβάσμιε κύριε, όταν ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα επιθυμεί να αναχωρήσει για τον κήπο, εκείνους τους ελέφαντες του βασιλιά Πασενάντι της Κοσάλα που είναι για ιππασία, αφού τους ετοιμάσουμε, εκείνες τις συζύγους του βασιλιά Πασενάντι της Κοσάλα που είναι αγαπητές και ευχάριστες, τις καθίζουμε μία μπροστά και μία πίσω. Αυτών όμως των αδελφών, σεβάσμιε κύριε, η οσμή είναι τέτοια, όπως ακριβώς ενός κουτιού αρωμάτων μόλις ανοιγμένου, όπως συμβαίνει με βασιλοπούλες στολισμένες με άρωμα. Αυτών όμως των αδελφών, σεβάσμιε κύριε, η σωματική επαφή είναι τέτοια, όπως ακριβώς η νιφάδα βαμβακιού ή η νιφάδα βαμβακόφυτου, όπως συμβαίνει με βασιλοπούλες μεγαλωμένες στην άνεση. Εκείνη όμως την περίοδο, σεβάσμιε κύριε, και ο ελέφαντας πρέπει να προστατεύεται, και εκείνες οι αδελφές πρέπει να προστατεύονται, και ο εαυτός πρέπει να προστατεύεται. Δεν γνωρίζουμε άμεσα όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ότι δημιουργήσαμε κακόβουλη σκέψη απέναντι σε εκείνες τις αδελφές. Αυτός λοιπόν είναι για μας, σεβάσμιε κύριε, ο άλλος εγκλεισμός από αυτόν τον εγκλεισμό, πιο περιοριστικός και πιο θεωρούμενος ως περιοριστικός».
«Γι' αυτό λοιπόν, αρχιτέκτονες, η οικογενειακή ζωή είναι εγκλεισμός, ένα μονοπάτι σκόνης· η αναχώρηση είναι σαν τον ανοιχτό ουρανό. Και είναι αρκετό για εσάς, αρχιτέκτονες, για επιμέλεια. Προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, αρχιτέκτονες, ένας ευγενής μαθητής είναι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση.
«Με ποιες τέσσερις; Εδώ, αρχιτέκτονες, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... κατοικεί εντός οικίας με νου απαλλαγμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, γενναιόδωρος, με καθαρά χέρια, χαρούμενος στην αποδέσμευση, άξιος να ζητηθεί, χαρούμενος στη δωρεά και τη διανομή. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, αρχιτέκτονες, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής είναι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση.
«Εσείς λοιπόν, αρχιτέκτονες, είστε προικισμένοι με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... οποιαδήποτε δωρεά υπάρχει στην οικογένεια, όλη αυτή είναι αδιαίρετη με τους ηθικούς, τους καλού χαρακτήρα. Τι νομίζετε, αρχιτέκτονες, πόσοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι στους Κοσάλα που είναι ίσοι με εσάς, δηλαδή - στο μοίρασμα δωρεών;» «Είμαστε τυχεροί, σεβάσμιε κύριε, είναι καλή τύχη για μας, σεβάσμιε κύριε! Που ο Ευλογημένος μας κατανοεί έτσι». Έκτο.