2.
Η ομιλία για τον βραχμάνο
1008.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Οι βραχμάνοι, μοναχοί, διακηρύσσουν μια πρακτική που ονομάζεται οδηγούσα στην πρόοδο.
Αυτοί παρακινούν τον μαθητή έτσι:
'Έλα εσύ, ε άνθρωπε, σηκώσου νωρίς το πρωί και πήγαινε με το πρόσωπο στραμμένο προς την ανατολή.
Εσύ μην αποφύγεις λάκκο, μην αποφύγεις γκρεμό, μην αποφύγεις κούτσουρο, μην αποφύγεις αγκαθότοπο, μην αποφύγεις δεξαμενή λουτρού, μην αποφύγεις βούρκο.
Όπου πέσεις, εκεί ακριβώς να επιθυμήσεις τον θάνατο.
Έτσι εσύ, ε άνθρωπε, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο, θα επαναγεννηθείς στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο'».
«Αυτό όμως, μοναχοί, των βραχμάνων είναι πορεία αδαούς, είναι πορεία πλανεμένου, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Εγώ όμως, μοναχοί, στη διαγωγή των ευγενών διακηρύσσω την πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο· η οποία οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Και ποια είναι, μοναχοί, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο· η οποία οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... οδηγεί στο Νιμπάνα; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'· στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτή είναι, μοναχοί, η πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο, που οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... οδηγεί στο Νιμπάνα». Δεύτερο.