2.
Η ομιλία για τα παραμεθόρια
1132.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού τοποθέτησε λίγη σκόνη στην άκρη του νυχιού του, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Τι νομίζετε, μοναχοί, ποιο άραγε είναι περισσότερο -
αυτή η λίγη σκόνη που τοποθέτησα στην άκρη του νυχιού μου, ή αυτή η μεγάλη γη;»
«Αυτό ακριβώς, σεβάσμιε κύριε, είναι περισσότερο, δηλαδή -
η μεγάλη γη·
ασήμαντη είναι η λίγη σκόνη που τοποθέτησε ο Ευλογημένος στην άκρη του νυχιού του.
Σε σύγκριση με τη μεγάλη γη, η λίγη σκόνη που τοποθέτησε ο Ευλογημένος στην άκρη του νυχιού του δεν φτάνει ούτε σε υπολογισμό, δεν φτάνει ούτε σε σύγκριση, δεν φτάνει ούτε σε κλάσμα».
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ασήμαντα είναι εκείνα τα όντα που επαναγεννιούνται στις κεντρικές περιοχές· αλλά πολύ περισσότερα είναι εκείνα τα όντα που επαναγεννιούνται σε συνοριακές περιοχές, ανάμεσα σε βαρβάρους που δεν γνωρίζουν... κ.λπ... Δεύτερο.