8.
Η ομιλία για τη σπηλιά του κάπρου
528.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα, στη σπηλιά Σουκαρακχάτα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«Βλέποντας ποιον λόγο, Σαριπούττα, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα;»
«Βλέποντας την ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα».
«Καλώς, καλώς, Σαριπούττα!
Βλέποντας την ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, Σαριπούττα, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα».
«Και ποια, Σαριπούττα, είναι η ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, βλέποντας την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα;» «Εδώ, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές αναπτύσσει την ικανότητα της πίστης που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση· αναπτύσσει την ικανότητα της ενεργητικότητας... κ.λπ... αναπτύσσει την ικανότητα της μνήμης... κ.λπ... αναπτύσσει την ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης... κ.λπ... αναπτύσσει την ικανότητα της σοφίας που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση. Αυτή λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι η ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, βλέποντας την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα». «Καλώς, καλώς, Σαριπούττα! Αυτή πράγματι, Σαριπούττα, είναι η ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, βλέποντας την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα».
«Και ποια, Σαριπούττα, είναι η ύψιστη ευλάβεια με την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα;» «Εδώ, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διαμένει ευσεβής προς τον Διδάσκαλο, με σεβασμό· διαμένει ευσεβής προς τη Διδασκαλία, με σεβασμό· διαμένει ευσεβής προς την Κοινότητα, με σεβασμό· διαμένει ευσεβής προς την εξάσκηση, με σεβασμό· διαμένει ευσεβής προς την αυτοσυγκέντρωση, με σεβασμό. Αυτή λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι η ύψιστη ευλάβεια με την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα». «Καλώς, καλώς, Σαριπούττα! Αυτή πράγματι, Σαριπούττα, είναι η ύψιστη ευλάβεια με την οποία ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές συμπεριφέρεται με ύψιστη ευλάβεια προς τον Τατχάγκατα ή προς τη Διδαχή του Τατχάγκατα». Όγδοη.