10.
Η ομιλία για την ομορφότερη της χώρας
386.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σούμπα· Σεντάκα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Σούμπα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Όπως, μοναχοί, 'η ωραιότερη γυναίκα της χώρας, η ωραιότερη γυναίκα της χώρας', μοναχοί, θα συναθροιζόταν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων. 'Αυτή η ωραιότερη γυναίκα της χώρας είναι υπέρτατη στον χορό, υπέρτατη στο τραγούδι. Η ωραιότερη γυναίκα της χώρας χορεύει και τραγουδάει', μοναχοί, ακόμη περισσότερο θα συναθροιζόταν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος που επιθυμεί να ζήσει, που επιθυμεί να μην πεθάνει, που επιθυμεί την ευτυχία, που αποστρέφεται τον πόνο. Θα του έλεγαν έτσι - 'Αυτό είναι για σένα, ε άνθρωπε, ένα κύπελλο λαδιού γεμάτο μέχρι το χείλος που πρέπει να μεταφερθεί ανάμεσα στη μεγάλη συνάθροιση και ανάμεσα στην ωραιότερη γυναίκα της χώρας. Και ένας άνθρωπος με υψωμένο ξίφος θα σε ακολουθεί από κοντά. Όπου θα χύσεις έστω και λίγο, εκεί θα σου κόψει το κεφάλι.' Τι νομίζετε, μοναχοί, θα αγνοούσε άραγε εκείνος ο άνθρωπος εκείνο το κύπελλο λαδιού και θα επιδιδόταν σε αμέλεια προς τα έξω;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Αυτή η παρομοίωση έγινε από μένα, μοναχοί, για να γίνει κατανοητό το νόημα. Και αυτό είναι το νόημα εδώ - 'το κύπελλο λαδιού γεμάτο μέχρι το χείλος', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία της μνήμης επί του σώματος. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'η μνήμη επί του σώματος θα αναπτυχθεί από εμάς, θα καλλιεργηθεί, θα γίνει όχημα, θα γίνει θεμέλιο, θα εδραιωθεί, θα εξασκηθεί και θα καλά ξεκινήσει'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Δέκατη.