8.
Η ομιλία για τη μάχη μεταξύ θεών και τιτάνων
39.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, ξέσπασε μάχη μεταξύ θεών και τιτάνων.
Σε εκείνη τη μάχη, μοναχοί, οι τιτάνες νίκησαν, οι θεοί ηττήθηκαν.
Και ηττημένοι, μοναχοί, οι θεοί υποχώρησαν με κατεύθυνση προς τον βορρά, οι τιτάνες τους καταδίωκαν.
Τότε, μοναχοί, στους θεούς ήρθε αυτή η σκέψη:
'Οι τιτάνες μας καταδιώκουν.
Γιατί να μην πολεμήσουμε και για δεύτερη φορά με τους τιτάνες;'
Για δεύτερη φορά, μοναχοί, οι θεοί πολέμησαν με τους τιτάνες.
Για δεύτερη φορά, μοναχοί, οι τιτάνες νίκησαν, οι θεοί ηττήθηκαν.
Και ηττημένοι, μοναχοί, οι θεοί υποχώρησαν με κατεύθυνση προς τον βορρά, οι τιτάνες τους καταδίωκαν.
Τότε, μοναχοί, στους θεούς ήρθε αυτή η σκέψη: 'Οι τιτάνες μας καταδιώκουν. Γιατί να μην πολεμήσουμε και για τρίτη φορά με τους τιτάνες;' Για τρίτη φορά, μοναχοί, οι θεοί πολέμησαν με τους τιτάνες. Για τρίτη φορά, μοναχοί, οι τιτάνες νίκησαν, οι θεοί ηττήθηκαν. Και ηττημένοι, μοναχοί, οι θεοί, φοβισμένοι, μπήκαν στην πόλη των θεών. Και στους θεούς που είχαν πάει στην πόλη των θεών, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη: 'Τώρα εμείς διαμένουμε έχοντας φτάσει σε καταφύγιο από τον φόβο, απρόσβλητοι από τους τιτάνες.' Και στους τιτάνες, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη: 'Τώρα οι θεοί διαμένουν έχοντας φτάσει σε καταφύγιο από τον φόβο, απρόσβλητοι από εμάς.'
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, ξέσπασε μάχη μεταξύ θεών και τιτάνων. Σε εκείνη τη μάχη, μοναχοί, οι θεοί νίκησαν, οι τιτάνες ηττήθηκαν. Και ηττημένοι, μοναχοί, οι τιτάνες υποχώρησαν με κατεύθυνση προς τον νότο, οι θεοί τους καταδίωκαν. Τότε, μοναχοί, στους τιτάνες ήρθε αυτή η σκέψη: 'Οι θεοί μας καταδιώκουν. Γιατί να μην πολεμήσουμε και για δεύτερη φορά με τους θεούς;' Για δεύτερη φορά, μοναχοί, οι τιτάνες πολέμησαν με τους θεούς. Για δεύτερη φορά, μοναχοί, οι θεοί νίκησαν, οι τιτάνες ηττήθηκαν. Και ηττημένοι, μοναχοί, οι τιτάνες υποχώρησαν με κατεύθυνση προς τον νότο, οι θεοί τους καταδίωκαν.
Τότε, μοναχοί, στους τιτάνες ήρθε αυτή η σκέψη: 'Οι θεοί μας καταδιώκουν. Γιατί να μην πολεμήσουμε και για τρίτη φορά με τους θεούς;' Για τρίτη φορά, μοναχοί, οι τιτάνες πολέμησαν με τους θεούς. Για τρίτη φορά, μοναχοί, οι θεοί νίκησαν, οι τιτάνες ηττήθηκαν. Και ηττημένοι, μοναχοί, οι τιτάνες, φοβισμένοι, μπήκαν στην πόλη των τιτάνων. Και στους τιτάνες που είχαν πάει στην πόλη των τιτάνων, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη: 'Τώρα εμείς διαμένουμε έχοντας φτάσει σε καταφύγιο από τον φόβο, απρόσβλητοι από τους θεούς.' Και στους θεούς, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη: 'Τώρα οι τιτάνες διαμένουν έχοντας φτάσει σε καταφύγιο από τον φόβο, απρόσβλητοι από εμάς.'»
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει, εκείνη την περίοδο, μοναχοί, στον μοναχό έρχεται αυτή η σκέψη - 'τώρα λοιπόν εγώ διαμένω με τον εαυτό μου που έχει φτάσει σε καταφύγιο για τους φοβισμένους, απόρθητος από τον Μάρα'. Και στον Μάρα, μοναχοί, τον Κακό, έρχεται αυτή η σκέψη - 'τώρα ο μοναχός διαμένει με τον εαυτό του που έχει φτάσει σε καταφύγιο για τους φοβισμένους, απόρθητος από μένα'».
«Όταν, μοναχοί, ένας μοναχός, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού... κ.λπ... τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση... την τρίτη διαλογιστική έκσταση... έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει, εκείνη την περίοδο, μοναχοί, στον μοναχό έρχεται αυτή η σκέψη - 'τώρα λοιπόν εγώ διαμένω με τον εαυτό μου που έχει φτάσει σε καταφύγιο για τους φοβισμένους, απόρθητος από τον Μάρα'. Και στον Μάρα, μοναχοί, τον Κακό, έρχεται αυτή η σκέψη - 'τώρα ο μοναχός διαμένει με τον εαυτό του που έχει φτάσει σε καταφύγιο για τους φοβισμένους, απόρθητος από μένα'».
«Όταν, μοναχοί, ένας μοναχός, με την πλήρη υπέρβαση των αντιλήψεων της υλικής μορφής, με την πάροδο των αντιλήψεων της αποστροφής, με τη μη προσοχή στις αντιλήψεις της ποικιλομορφίας, σκεπτόμενος 'άπειρος είναι ο χώρος', έχοντας επιτύχει το επίπεδο του άπειρου χώρου, διαμένει. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, 'μοναχός που έθεσε τέλος στον Μάρα, που αφού κατέστρεψε το μάτι του Μάρα χωρίς ίχνος, έγινε αόρατος στον Κακό, αυτός που έχει διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο'».
«Όταν, μοναχοί, ένας μοναχός, έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο του άπειρου χώρου, σκεπτόμενος 'άπειρη είναι η συνείδηση', έχοντας επιτύχει το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, διαμένει... έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της άπειρης συνείδησης, σκεπτόμενος 'δεν υπάρχει τίποτε', έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μηδαμινότητας, διαμένει... έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της μηδαμινότητας, έχοντας επιτύχει το επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, διαμένει... έχοντας υπερβεί πλήρως το επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, έχοντας επιτύχει την παύση της αντίληψης και του αισθήματος, διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, οι νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, 'μοναχός που έθεσε τέλος στον Μάρα, που αφού κατέστρεψε το μάτι του Μάρα χωρίς ίχνος, έγινε αόρατος στον Κακό, αυτός που έχει διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο'». Όγδοη.