5.
Η ομιλία για τις θέσεις αναλογισμού
25.
«Αυτά τα έξι, μοναχοί, είναι θέματα ανάμνησης.
Ποιες είναι οι έξι;
Εδώ, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τον Τατχάγκατα -
'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ...
ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'.
Όταν, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τον Τατχάγκατα, εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από πάθος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από μίσος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από αυταπάτη·
εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του είναι ευθεία, έχει αναχωρήσει, είναι ελεύθερη, έχει αναδυθεί από την απληστία.
'Απληστία', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτών των πέντε ειδών αισθησιακής ηδονής.
Κάνοντας αυτό επίσης αντικείμενο, μοναχοί, έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τη Διδασκαλία - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο... κ.λπ... κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Όταν, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τη Διδασκαλία, εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από πάθος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από μίσος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από αυταπάτη· εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του είναι ευθεία, έχει αναχωρήσει, είναι ελεύθερη, έχει αναδυθεί από την απληστία. 'Απληστία', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτών των πέντε ειδών αισθησιακής ηδονής. Κάνοντας αυτό επίσης αντικείμενο, μοναχοί, έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται την Κοινότητα - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'. Όταν, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται την Κοινότητα, εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από πάθος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από μίσος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από αυταπάτη· εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του είναι ευθεία, έχει αναχωρήσει, είναι ελεύθερη, έχει αναδυθεί από την απληστία. 'Απληστία', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτών των πέντε ειδών αισθησιακής ηδονής. Κάνοντας αυτό επίσης αντικείμενο, μοναχοί, έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τις ηθικές αρχές του εαυτού του, άθραυστες... κ.λπ... οδηγούσα στην αυτοσυγκέντρωση. Όταν, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται την ηθική, εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από πάθος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από μίσος, η συνείδησή του δεν είναι κατακλυσμένη από αυταπάτη· εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του είναι ευθεία, έχει αναχωρήσει, είναι ελεύθερη, έχει αναδυθεί από την απληστία. 'Απληστία', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτών των πέντε ειδών αισθησιακής ηδονής. Κάνοντας αυτό επίσης αντικείμενο, μοναχοί, έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τη γενναιοδωρία του εαυτού του - 'Τι κέρδος πράγματι για μένα! Τι καλή τύχη πράγματι για μένα... κ.λπ... άξιος να ζητηθεί, χαρούμενος στη δωρεά και τη διανομή'. Όταν... κ.λπ... έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τις θεότητες - 'Υπάρχουν οι θεοί που κυβερνώνται από τους τέσσερις μεγάλους βασιλείς, υπάρχουν οι Τριάντα Τρεις θεοί, υπάρχουν οι θεοί Γιάμα, υπάρχουν οι θεοί Τουσίτα, υπάρχουν οι δημιουργοχαρείς θεοί, υπάρχουν οι θεοί που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων, υπάρχουν οι θεοί Βραχμακαγίκα, υπάρχουν θεοί ανώτεροι από αυτούς. Με όποιου είδους πίστη ήταν προικισμένες εκείνες οι θεότητες, αφού πέθαναν από εδώ επαναγεννήθηκαν εκεί· και σε μένα υπάρχει τέτοιου είδους πίστη. Με όποιου είδους ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... με σοφία ήταν προικισμένες εκείνες οι θεότητες, αφού πέθαναν από εδώ επαναγεννήθηκαν εκεί· και σε μένα υπάρχει τέτοιου είδους σοφία'.
«Όταν, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής αναθυμάται τον εαυτό του και εκείνες τις θεότητες ως προς την πίστη και την ηθική και τη μάθηση και τη γενναιοδωρία και τη σοφία, εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του δεν είναι κατειλημμένη από πάθος, δεν είναι κατειλημμένη από μίσος, δεν είναι κατειλημμένη από αυταπάτη· εκείνη τη στιγμή η συνείδησή του είναι ευθεία, έχει αναχωρήσει, είναι ελεύθερη, έχει αναδυθεί από την απληστία. 'Απληστία', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτών των πέντε ειδών αισθησιακής ηδονής. Κάνοντας αυτό επίσης αντικείμενο, μοναχοί, έτσι μερικά όντα εδώ εξαγνίζονται. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα έξι θέματα ανάμνησης». Πέμπτο.