8.
Η ομιλία για τον καταναλωτή προσφερόμενης τροφής
28.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο, πολλοί μοναχοί, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, είχαν συγκεντρωθεί στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης Καρέρι, και εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους -
«Ένας μοναχός καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φίλοι, περιφερόμενος για προσφερόμενη τροφή, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να βλέπει με το μάτι ευχάριστες υλικές μορφές, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να ακούει με το αυτί ευχάριστους ήχους, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να μυρίζει με τη μύτη ευχάριστες οσμές, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να γεύεται με τη γλώσσα ευχάριστες γεύσεις, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να αγγίζει με το σώμα ευχάριστα απτά αντικείμενα. Ένας μοναχός καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φίλοι, περιφέρεται για προσφερόμενη τροφή τιμημένος, σεβαστός, ευλαβημένος, χαίρων ευσέβειας και εκτίμησης. Ελάτε, φίλοι, ας γίνουμε κι εμείς καταναλωτές προσφερόμενης τροφής. Κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να βλέπουμε με το μάτι ευχάριστες υλικές μορφές, κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να ακούμε με το αυτί ευχάριστους ήχους, κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να μυρίζουμε με τη μύτη ευχάριστες οσμές, κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να γευόμαστε με τη γλώσσα ευχάριστες γεύσεις, κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να αγγίζουμε με το σώμα ευχάριστα απτά αντικείμενα· κι εμείς θα περιφερόμαστε για προσφερόμενη τροφή τιμημένοι, σεβαστοί, ευλαβημένοι, χαίροντες ευσέβειας και εκτίμησης». Και αυτή η συζήτηση μεταξύ εκείνων των μοναχών έμεινε ημιτελής.
Τότε ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης Καρέρι· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Για ποιο θέμα, μοναχοί, συζητάτε τώρα που είστε συγκεντρωμένοι εδώ, και ποια ήταν η συζήτηση που διακόπηκε;»
«Εδώ, σεβάσμιε κύριε, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, αφού είχαμε συγκεντρωθεί στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης Καρέρι, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ μας -
'Ένας μοναχός καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φίλοι, περιφερόμενος για προσφερόμενη τροφή, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να βλέπει με το μάτι ευχάριστες υλικές μορφές, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να ακούει με το αυτί ευχάριστους ήχους, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να μυρίζει με τη μύτη ευχάριστες οσμές, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να γεύεται με τη γλώσσα ευχάριστες γεύσεις, κατά καιρούς έχει την ευκαιρία να αγγίζει με το σώμα ευχάριστα απτά αντικείμενα. Ένας μοναχός καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φίλοι, περιφέρεται για προσφερόμενη τροφή τιμημένος, σεβαστός, ευλαβημένος, χαίρων ευσέβειας και εκτίμησης. Ελάτε, φίλοι, ας γίνουμε κι εμείς καταναλωτές προσφερόμενης τροφής. Κι εμείς θα έχουμε κατά καιρούς την ευκαιρία να βλέπουμε με το μάτι ευχάριστες υλικές μορφές... κ.λπ... να αγγίζουμε με το σώμα ευχάριστα απτά αντικείμενα. Κι εμείς θα περιφερόμαστε για προσφερόμενη τροφή τιμημένοι, σεβαστοί, ευλαβημένοι, χαίροντες ευσέβειας και εκτίμησης'. Αυτή ήταν η συζήτησή μας που διακόπηκε, Σεβάσμιε Κύριε, όταν έφτασε ο Ευλογημένος».
«Αυτό, μοναχοί, δεν είναι πρέπον για εσάς, γιους καλών οικογενειών που με πίστη εγκαταλείψατε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή, να κάνετε τέτοια συζήτηση. Όταν συγκεντρώνεστε, μοναχοί, δύο πράγματα πρέπει να γίνονται - είτε ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, είτε ευγενής σιωπή».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
που συντηρεί τον εαυτό του, που δεν τρέφει άλλους·
οι θεοί ζηλεύουν τον ακλόνητο,
αν δεν είναι εξαρτημένος από ήχο και φήμη». Όγδοη.