Suppavāsāsuttaṃ [Ud 2.8, PTS 16–18]

8.

Η ομιλία για τη Σουππαβάσα

18. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κουντικά, στο δάσος Κουνταντχάνα. Εκείνη την περίοδο η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, κυοφορούσε επτά χρόνια. Για επτά ημέρες με δυσκολία στον τοκετό, αυτή, πληγμένη από αισθήματα οδυνηρά, έντονα, σκληρά, πικρά, άντεχε με τρεις λογισμούς - «Πλήρως αυτοφωτισμένος πράγματι είναι αυτός ο Ευλογημένος που διδάσκει τη Διδασκαλία για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· καλά ασκεί πράγματι η Κοινότητα των μαθητών αυτού του Ευλογημένου που ασκεί για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· πράγματι ευτυχισμένο είναι εκείνο το Νιμπάνα όπου τέτοιου είδους υπαρξιακός πόνος δεν υπάρχει».

Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, απευθύνθηκε στον σύζυγό της - «Έλα εσύ, νεαρέ κύριε, πήγαινε εκεί όπου είναι ο Ευλογημένος· αφού πας, εκ μέρους μου απόδωσε σεβασμό με το κεφάλι σου στα πόδια του Ευλογημένου· ρώτησέ τον αν είναι χωρίς ασθένεια, χωρίς πάθηση, ελαφρύς στο σήκωμα, δυνατός και με άνετη διαμονή - "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου· ρωτά αν είναι χωρίς ασθένεια, χωρίς πάθηση, ελαφρύς στο σήκωμα, δυνατός και με άνετη διαμονή". Και πες έτσι: "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορεί επτά χρόνια. Για επτά ημέρες με δυσκολία στον τοκετό, αυτή, πληγμένη από αισθήματα οδυνηρά, έντονα, σκληρά, πικρά, άντεχε με τρεις λογισμούς - πλήρως αυτοφωτισμένος πράγματι είναι αυτός ο Ευλογημένος που διδάσκει τη Διδασκαλία για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· καλά ασκεί πράγματι η Κοινότητα των μαθητών αυτού του Ευλογημένου που ασκεί για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· πράγματι ευτυχισμένο είναι εκείνο το Νιμπάνα όπου τέτοιου είδους υπαρξιακός πόνος δεν υπάρχει"».

«Μάλιστα», απάντησε εκείνος ο γιος των Κολίγια στη Σουππαβάσα, την κόρη των Κολίγια, και πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο γιος των Κολίγια είπε στον Ευλογημένο: «Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου, ρωτά αν είναι χωρίς ασθένεια, χωρίς πάθηση, ελαφρύς στο σήκωμα, δυνατός και με άνετη διαμονή· και λέει επίσης: "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορεί επτά χρόνια. Για επτά ημέρες με δυσκολία στον τοκετό, αυτή, πληγμένη από αισθήματα οδυνηρά, έντονα, σκληρά, πικρά, άντεχε με τρεις λογισμούς - πλήρως αυτοφωτισμένος πράγματι είναι αυτός ο Ευλογημένος που διδάσκει τη Διδασκαλία για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· καλά ασκεί πράγματι η Κοινότητα των μαθητών αυτού του Ευλογημένου που ασκεί για την εγκατάλειψη τέτοιου είδους υπαρξιακού πόνου· πράγματι ευτυχισμένο είναι το Νιμπάνα όπου τέτοιου είδους υπαρξιακός πόνος δεν υπάρχει"».

«Ας είναι ευτυχισμένη η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια· υγιής ας γεννήσει υγιή γιο». Μαζί με τα λόγια του Ευλογημένου, η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, ευτυχισμένη, υγιής, γέννησε υγιή γιο.

«Ναι, σεβάσμιε κύριε», εκείνος ο γιος των Κολίγια, αφού χάρηκε και ευχαρίστησε για τα λόγια του Ευλογημένου, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και επέστρεψε στο δικό του σπίτι. Εκείνος ο γιος των Κολίγια είδε τη Σουππαβάσα, την κόρη των Κολίγια, ευτυχισμένη, υγιή, να έχει γεννήσει υγιή γιο. Αφού το είδε, του ήρθε αυτή η σκέψη: «Καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, η μεγάλη υπερφυσική δύναμη και η μεγάλη ισχύς του Τατχάγκατα, πώς είναι δυνατόν αυτή η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, μαζί με τα λόγια του Ευλογημένου, ευτυχισμένη, υγιής, να γεννήσει υγιή γιο»! Ήταν ικανοποιημένος, χαρούμενος, γεμάτος αγαλλίαση και ευαρέσκεια.

Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, απευθύνθηκε στον σύζυγό της - «Έλα εσύ, νεαρέ κύριε, πήγαινε εκεί όπου είναι ο Ευλογημένος· αφού πας, εκ μέρους μου απόδωσε σεβασμό με το κεφάλι σου στα πόδια του Ευλογημένου: "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου"· και πες έτσι: "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορεί επτά χρόνια. Επτά ημέρες με δυστοκία, αυτή τώρα ευτυχισμένη, υγιής, γέννησε υγιή γιο. Αυτή για επτά ημέρες προσκαλεί την Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα σε γεύμα. Ας αποδεχθεί, λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τα επτά γεύματα της Σουππαβάσα, της κόρης των Κολίγια, μαζί με την Κοινότητα των μοναχών"».

«Μάλιστα», απάντησε εκείνος ο γιος των Κολίγια στη Σουππαβάσα, την κόρη των Κολίγια, και πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο γιος των Κολίγια είπε στον Ευλογημένο:

«Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου· και λέει επίσης: "Η Σουππαβάσα, σεβάσμιε κύριε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορεί επτά χρόνια. Επτά ημέρες με δυστοκία, αυτή τώρα ευτυχισμένη, υγιής, γέννησε υγιή γιο. Αυτή για επτά ημέρες προσκαλεί την Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα σε γεύμα. Ας αποδεχθεί, λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τα επτά γεύματα της Σουππαβάσα, της κόρης των Κολίγια, μαζί με την Κοινότητα των μοναχών"».

Εκείνη όμως την περίοδο η Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα είχε προσκληθεί από κάποιον λαϊκό ακόλουθο για το αυριανό γεύμα. Και εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος ήταν ο συνοδός του σεβάσμιου Μαχαμογκαλλάνα. Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα: «Έλα εσύ, Μογκαλλάνα, πήγαινε εκεί όπου είναι εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος· αφού πλησιάσεις, πες σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο έτσι: "Η Σουππαβάσα, φίλε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορούσε το έμβρυο επτά χρόνια. Επτά ημέρες με δυστοκία, αυτή τώρα ευτυχισμένη, υγιής, γέννησε υγιή γιο. Αυτή για επτά ημέρες προσκαλεί την Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα σε γεύμα. Ας κάνει η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, τα επτά γεύματα, μετά εσύ θα κάνεις". Αυτός είναι ο συνοδός σου».

«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα στον Ευλογημένο και πήγε εκεί όπου ήταν εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο: «Η Σουππαβάσα, φίλε, η κόρη των Κολίγια, κυοφορεί το έμβρυο επτά χρόνια. Επτά ημέρες με δυστοκία, αυτή τώρα ευτυχισμένη, υγιής, γέννησε υγιή γιο. Αυτή για επτά ημέρες προσκαλεί την Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα σε γεύμα. Ας κάνει η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, τα επτά γεύματα, μετά εσύ θα κάνεις».

«Αν, σεβάσμιε κύριε, ο κύριος Μαχαμογκαλλάνα είναι εγγυητής για τρία πράγματα - για τα πλούτη και για τη ζωή και για την πίστη, ας κάνει η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, τα επτά γεύματα, μετά εγώ θα κάνω». «Για δύο πράγματα, φίλε, εγώ είμαι εγγυητής σε σένα - για τα πλούτη και για τη ζωή. Για την πίστη όμως εσύ ο ίδιος είσαι εγγυητής».

«Αν, σεβάσμιε κύριε, ο κύριος Μαχαμογκαλλάνα είναι εγγυητής για δύο πράγματα - για τα πλούτη και για τη ζωή, ας κάνει η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, τα επτά γεύματα, μετά εγώ θα κάνω».

Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα, αφού έπεισε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο: «Πείστηκε, σεβάσμιε κύριε, εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος από εμένα· ας κάνει η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, τα επτά γεύματα, μετά εκείνος θα κάνει».

Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, για επτά ημέρες ιδιοχείρως ικανοποίησε και περιποιήθηκε την Κοινότητα των μοναχών με επικεφαλής τον Βούδα με εξαίσια στερεά και μαλακή τροφή, και έβαλε εκείνο το παιδί να αποδώσει σεβασμό στον Ευλογημένο και σε ολόκληρη την Κοινότητα των μοναχών.

Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε σε εκείνο το παιδί: «Μήπως, παιδί, είσαι καλά, μήπως τα βγάζεις πέρα, μήπως δεν έχεις κανέναν πόνο;» «Από πού σε μένα, σεβάσμιε Σαριπούττα, να είμαι καλά, από πού να τα βγάζω πέρα! Επτά χρόνια πέρασα σε δοχείο αίματος».

Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια - «Ο γιος μου συνομιλεί με τον στρατηγό της Διδασκαλίας» - ήταν ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια. Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας ότι η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, ήταν ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, είπε στη Σουππαβάσα, την κόρη των Κολίγια: «Θα ήθελες, Σουππαβάσα, και άλλον τέτοιο γιο;» «Θα ήθελα, Ευλογημένε, και άλλους επτά τέτοιους γιους».

Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο: