4.
Η ομιλία Σουνταρίκα-Μπαραντβάτζα
Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Κοσάλα, στην όχθη του ποταμού Σουνταρικά. Εκείνη την περίοδο ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα πρόσφερε θυσία στη φωτιά στην όχθη του ποταμού Σουνταρικά, υπηρετώντας την ιερή φωτιά. Τότε ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα, αφού πρόσφερε θυσία στη φωτιά και υπηρέτησε την ιερή φωτιά, σηκώθηκε από τη θέση του και κοίταξε τριγύρω προς τις τέσσερις κατευθύνσεις - «Ποιος άραγε θα μπορούσε να φάει αυτό το υπόλοιπο της θυσίας;» Ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα είδε τον Ευλογημένο όχι μακριά, να κάθεται στη βάση κάποιου δένδρου, καλυμμένο μαζί με το κεφάλι· αφού τον είδε, πήρε με το αριστερό χέρι το υπόλοιπο της θυσίας και με το δεξί χέρι τη στάμνα με νερό, και πλησίασε τον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, ακούγοντας τον ήχο των βημάτων του βραχμάνου Σουνταρικαμπαράντβατζα, αποκάλυψε το κεφάλι του. Τότε ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα - «Αυτό το άτομο είναι ξυρισμένο, αυτό το άτομο είναι καραφλό», και ήθελε να γυρίσει πίσω από εκεί. Τότε στον βραχμάνο Σουνταρικαμπαράντβατζα ήρθε αυτή η σκέψη: «Κάποιοι βραχμάνοι εδώ είναι επίσης ξυρισμένοι· γιατί να μην τον πλησιάσω και να τον ρωτήσω για την καταγωγή του;» Τότε ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο: «Ποιας καταγωγής είσαι;»
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον βραχμάνο Σουνταρικαμπαράντβατζα με στίχους:
458.
έχοντας κατανοήσει πλήρως το σόι των κοινών ανθρώπων, μη κατέχοντας τίποτα, με σοφία περιπλανιέμαι στον κόσμο.
459.
χωρίς να λερώνομαι εδώ από τους ανθρώπους, ακατάλληλα εμένα, βραχμάνε, ρωτάς ερώτηση για το σόι».
460.
461.
σε ρωτώ για τη Σαβίττι, με τρεις στροφές και είκοσι τέσσερις συλλαβές.
462.
τέλεσαν θυσίες πολλοί εδώ στον κόσμο;
463.
464.
αφού είδαμε έναν τέτοιο που έχει φτάσει στη γνώση·
γιατί με τη μη θέαση τέτοιων σαν εσάς, άλλος κόσμος τρώει το ιερό κέικ».
465.
τον γαλήνιο, χωρίς καπνό, χωρίς ταραχή, χωρίς επιθυμία, ίσως εδώ να βρεις τον σοφό».
466.
ας με καθοδηγήσει ο αξιότιμος, πες μου εκεί όπου η προσφορά καρποφορεί».
«Τότε λοιπόν εσύ, βραχμάνε, άνοιξε τα αυτιά σου· θα σου διδάξω τη Διδασκαλία:
467.
ακόμη και από ταπεινή οικογένεια ο σοφός με σταθερότητα, γίνεται ευγενής, συγκρατημένος από την ντροπή.
468.
την κατάλληλη στιγμή σε αυτόν ας δώσει την προσφορά, όποιος βραχμάνος επιθυμεί αξιέπαινη πράξη ας προσφέρει.
469.
την κατάλληλη στιγμή σε αυτούς ας δώσει την προσφορά, όποιος βραχμάνος επιθυμεί αξιέπαινη πράξη ας προσφέρει.
470.
την κατάλληλη στιγμή σε αυτούς ας δώσει την προσφορά, όποιος βραχμάνος επιθυμεί αξιέπαινη πράξη ας προσφέρει.
471.
την κατάλληλη στιγμή σε αυτούς ας δώσει την προσφορά, όποιος βραχμάνος επιθυμεί αξιέπαινη πράξη ας προσφέρει.
472.
Γαλήνιος σαν δροσερή λίμνη νερού, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
473.
Αμόλυντος εδώ ή εκεί, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
474.
με απορριφθείσα οργή, με κατασβεσμένο εαυτό, αυτός που είναι βραχμάνος που αφαίρεσε τον ρύπο της λύπης·
ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
475.
μη προσκολλώμενος εδώ ή εκεί, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
476.
αυτός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που φέρει το τελευταίο σώμα, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
477.
αυτός ο γνώστης, πλήρως απελευθερωμένος παντού, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
478.
έχοντας κατανοήσει πλήρως τον υπαρξιακό πόνο μαζί με το χωράφι και το έδαφός του, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
479.
Αυτός στον οποίο δεν υπάρχουν καθόλου αντικείμενα, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
480.
γαλήνιος, απελευθερωμένος με την εξάλειψη της προσκόλλησης, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
481.
αγνός, χωρίς μίσος, αμόλυντος, χωρίς ατέλεια, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
482.
Αυτός πράγματι χωρίς λαχτάρα, χωρίς στειρότητα, χωρίς αβεβαιότητα, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ.
483.
και φέρει το τελευταίο σώμα, έχοντας φτάσει στην ανυπέρβλητη, ειρηνική ανώτατη φώτιση·
σε αυτό το βαθμό υπάρχει η αγνότητα του όντος, ο Τατχάγκατα αξίζει το ιερό κέικ».
484.
διότι ο Βράχμα είναι μάρτυρας· ας δεχτεί ο Ευλογημένος από μένα, ας φάει ο Ευλογημένος το ιερό κέικ μου».
485.
αυτό που αποκτήθηκε με τραγούδι στίχων το απορρίπτουν οι Βούδες, όταν υπάρχει η Διδασκαλία, βραχμάνε, αυτός είναι ο τρόπος ζωής.
486.
με τροφή και ρόφημα υπηρέτησέ τον, διότι αυτός είναι το χωράφι για εκείνον που αναζητά αξιέπαινες πράξεις».
487.
αυτόν που αναζητώντας κατά τη θυσία, θα έφτανα στη διδασκαλία σου».
488.
και ελεύθερος από τις ηδονές, του οποίου η νωθρότητα έχει απομακρυνθεί.
489.
τον σοφό προικισμένο με σοφία, τον τέτοιον που ήρθε στη θυσία.
490.
δείξτε ευσέβεια με τροφή και ρόφημα, έτσι οι προσφορές επιτυγχάνονται.
491.
άξιος λατρείας για ολόκληρο τον κόσμο, το δοσμένο στον αξιότιμο έχει μεγάλο καρπό».
Τότε ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα, θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα! Όπως, αγαπητέ Γκόταμα, κάποιος θα έστηνε όρθιο κάτι που είχε αναποδογυριστεί, ή θα αποκάλυπτε κάτι που ήταν κρυμμένο, ή θα έδειχνε τον δρόμο σε κάποιον που είχε χαθεί, ή θα κρατούσε μια λάμπα λαδιού στο σκοτάδι - 'αυτοί που έχουν μάτια να δουν τα αντικείμενα'· έτσι ακριβώς η Διδασκαλία έχει φανερωθεί από τον αξιότιμο Γκόταμα με πολλούς τρόπους. Εγώ καταφεύγω στον αξιότιμο Γκόταμα ως καταφύγιο, και στη Διδασκαλία και στην Κοινότητα των μοναχών. Είθε να λάβω την αναχώρηση κοντά στον αξιότιμο Γκόταμα, είθε να λάβω την πλήρη χειροτονία». Ο βραχμάνος Σουνταρικαμπαράντβατζα έλαβε... κ.λπ... έγινε ένας από τους Άξιους.
Τέλος της ομιλίας Σουνταρίκα-Μπαραντβάτζα, τέταρτη.