10.
Η ομιλία για τον πόνο στις τρεις χρονικές περιόδους
10.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι οδυνηρή, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα ύλη·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα ύλη·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας ύλης.
Το αίσθημα είναι οδυνηρό...
η αντίληψη είναι οδυνηρή...
οι δραστηριότητες είναι οδυνηρές...
η συνείδηση είναι οδυνηρή, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα συνείδηση·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα συνείδηση·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας συνείδησης.»
Δέκατη.