6.
Η ομιλία για τον Σουντίκα
98.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Υπάρχει άραγε, σεβάσμιε κύριε, κάποια ύλη, η οποία ύλη είναι μόνιμη, σταθερή, αιώνια, μη υποκείμενη σε μεταβολή και θα παραμείνει έτσι για πάντα;
Υπάρχει άραγε, σεβάσμιε κύριε, κάποιο αίσθημα... κ.λπ...
καμία αντίληψη...
καμία δραστηριότητα...
κάποια συνείδηση, η οποία συνείδηση είναι μόνιμη, σταθερή, αιώνια, μη υποκείμενη σε μεταβολή και θα παραμείνει έτσι για πάντα;»
«Δεν υπάρχει, μοναχέ, καμία ύλη, η οποία ύλη είναι μόνιμη, σταθερή, αιώνια, μη υποκείμενη σε μεταβολή και θα παραμείνει έτσι για πάντα.
Δεν υπάρχει, μοναχέ, κανένα αίσθημα...
καμία αντίληψη...
καμία δραστηριότητα...
καμία συνείδηση, η οποία συνείδηση είναι μόνιμη, σταθερή, αιώνια, μη υποκείμενη σε μεταβολή και θα παραμείνει έτσι για πάντα.»
Έκτο.